Ιφιμέδεια

The rug really tied the room together

2012-01-18T16:09:00.004+02:00

Imperfection is beauty, madness is genius and it's better to be absolutely ridiculous than absolutely boring Marilyn Monroe, Marilyn: Her Life in Her Own Words Την περίοδο της εγκυμοσύνης μου βρέθηκα πολλές φορές στον προθάλαμο ιδιωτικών και δημόσιων εξεταστηρίων και νοσοκομείων. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις ήθελα να αρχίσω στα χαστούκια τις άλλες έγκυες γυναίκες εκεί μέσα. Και

Βλέφαρό μου

2012-01-04T13:57:00.000+02:00

Έλα ύπνε, πάρ'το σε μετάξι επάνω βάλ'το σιγά Κι από μέλι γάλα να'ν' του ονείρου του η σκάλα πλατιά Βλέφαρό μου σκαλιστό αχ τυχερό μου μή χαράζεις άστρο της αυγής μή μου τρομάζεις Δεν έχει νόημα να εξιστορήσω όλη την περιπέτεια. Μιά περιπέτεια είναι έτσι κι αλλιώς όλων μας η ζωή, τί νόημα έχει να κάτσω να γράψω όλα όσα έζησα εγώ ειδικά σε αυτή τη διαδρομή και την κορύφωση του δράματος;

A good approximation

2011-10-28T02:57:00.000+03:00

Προσπαθώ να καταγράψω ένα μέρος από αυτά που σκέφτομαι αυτό τον καιρό, αλλά περιέργως δεν μπορώ. Νιώθω όπως στα όνειρα που θέλεις να ουρλιάξεις μα δεν βγαίνει φωνή. Κι επιπλέον αισθάνομαι ότι ακούω γύρω μου τόσους άλλους να ουρλιάζουν, τόσες άλλες φωνές που καταφέρνουν εκείνες να βρουν το δρόμο τους στις λέξεις, που αναρωτιέμαι τί νόημα έχει να προσθέσω τις κοινοτοπίες μου σε όλο αυτό το βόμβο.

Το χαμένο κομμάτι

2011-10-11T01:39:00.000+03:00

Η θεία μου εδώ και δυό βδομάδες διασωληνωμένη σε μιά εντατική. Παρακαλώ εγωιστικά να μην πεθάνει και πάρει μαζί της τις αναμνήσεις των γιορτών στο σπίτι της στο Χαϊδάρι. Να μην πάρει μαζί της ένα μεγάλο κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας τη δεκαετία του '70. Παρακαλώ να σηκωθεί και να πιούμε μαζί ένα ολόκληρο μπουκάλι σκούρο κόκκινο βερμούτ. Να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Lollipops (1910) Ο

She had a thirst for knowledge

2011-09-08T03:37:00.000+03:00

She came from Greece, she had a thirst for knowledgeShe studied sculpture at St. Martin's CollegeThat's where I caught her eye She told me that her dad was loadedI said, "In that case I'll have a rum and Coca Cola"She said "fine"And then in thirty seconds' time - she said:"I want to live like common peopleI want to do whatever common people doI want to sleep with common peopleI want to

Στην οδό Γενναδίου

2011-09-02T00:17:00.002+03:00

Ανεβαίνω ασθμαίνοντας την οδό Γενναδίου στο πλάϊ του Ευαγγελισμού. Κάθε τόσο σταματάω να πάρω μιά ανάσα. Είναι Αύγουστος γερός κι η ζέστη με υπερβαίνει. Προσπερνάω την πόρτα του νεκροτομείου κοιτάζοντας κλεφτά, όπως πάντα. Είναι κλειστή. Άλλες φορές τυχαίνει να είναι παρκαρισμένη κάποια νεκροφόρα επάνω στο πεζοδρόμιο περιμένοντας με την πίσω πόρτα ανοικτή. Τότε είναι συνήθως ανοικτή και η πόρτα

Στη χώρα των Τατάρων

2011-08-25T15:59:00.000+03:00

Φέτος το καλοκαίρι ξενέρωσα ανεπανόρθωτα με όλη αυτή την επαναστατικότητα που ξεσπάθωσε μέχρι τις πρώτες άδειες. Την παρακολούθησα από απόσταση ασφαλείας, αλλά αναπόφευκτα με πήραν μερικά σκάγια. Δε βαριέσαι. Σκέφτομαι τώρα ότι το Αιγαίο, το Κυκλαδονήσι και το Ελληνικό Φως, αυτό το ακατανίκητο σύμπλεγμα νεοελληνικών κλισέ είναι απείρως δολοφονικότερο. Συζητώντας με τον Μ. τις προάλλες

D'un tempérament passablement volcanique

2011-06-21T21:55:00.000+03:00

Josephine baker, πάλι. Μέχρι να μου περάσει. Με γοητεύει αφάνταστα αυτή η νέα αλλαγή στο χαρακτήρα μου: ενώ είμαι παρούσα μέσα σε μιά έντονη συζήτηση και υποτίθεται μάλιστα ότι συμμετέχω, μπορώ πλέον να αποσύρομαι, να αποστασιοποιούμαι και να παρακολουθώ τα λεγόμενα σαν να μην με αφορούν καθόλου. Μερικές φορές αποσύρομαι τόσο, ώστε δεν προσέχω καν τί λέγεται, δεν ακούω κανέναν ήχο,

Does the noise inside my head bother you?

2011-06-02T22:58:00.000+03:00

Εδώ και σαράντα σχεδόν χρόνια απαντούσα άλλα αντ'άλλων στην κλασική ερώτηση "αν ναυαγούσες σε ένα έρημο νησί ποιά βιβλία θα έπαιρνες μαζί σου". Το κριτήριό μου ήταν συνήθως να είναι το βιβλίο ευμέγεθες (για να έχω μπόλικες σελίδες να μη βαριέμαι) ή κάτι περίπλοκο και ακαταλαβίστικο (γιατί υποτίθεται θα είχα αρκετό χρόνο να το ξεδιαλύνω). Σκεφτόμουν ας πούμε το "Αναζητώντας το Χαμένο Χρόνο" ή τον

Λουλούδια Τρομερά

2011-05-28T14:17:00.000+03:00

"Νεκρός άνδρας" σχέδιο του Federico Garcia Lorca, περίπου 1932 Να επισκεπτόμαστε τους επιζώντες ποιητές Να επισκεπτόμαστε τους επιζώντες ποιητές αν μάλιστα τυχαίνει να μένουμε στην ίδια πόλη να τους βλέπουμε πού και πού γιατί εκεί που ζούμε ήσυχοι βέβαιοι πως ζούνε κι αυτοί -ξεχασμένοι έστω- εκεί έρχεται το μαντάτο τους. Οι καλοί ποιητές μάς φεύγουνε μια μέρα όχι γιατί πεθαίνουνε από

Je suis vive, je suis charmante

2011-05-17T15:22:00.001+03:00

Το τραγούδι είναι απολύτως αταίριαστο με την ανάρτηση, αλλά έχει σφηνωθεί πολύ καιρό στο μυαλό μου. Πατήστε το play anyway. Je suis vive, je suis charmante Comme un p'tit oiseau qui chante... Η ροδιά μας, ξεραμένη εδώ και έναν χρόνο, αποφάσισε να βλαστήσει ξανά και τώρα μεγαλώνει κάθε μέρα με ιλλιγγιώδεις ρυθμούς. Δεν πετάμε ποτέ αμέσως τα φυτά που ξεραίνονται. Τα κρατάμε κανέναν χρόνο

So very difficult, Yeats, beauty so difficult

2011-04-11T22:25:00.000+03:00

Μιά τυχαία συνάντηση του Θ. σήμερα, οδός Μεγάλου Βασιλείου, Ρουφ Les hommes ont je ne sais quelle peur étrange, said Monsieur Whoosis, de la beauté La beauté, “Beauty is difficult, Yeats” said Aubrey Beardsley when Yeats asked why he drew horrors or at least not Burne-Jones and Beardsley knew he was dying and had to make his hit quickly Hence no more B-J in his product. So very difficult,

Ένα μεγάλο κρεμμύδι

2011-03-31T16:50:00.000+03:00

Flaura and Fauna Είδα χθές βράδυ στον ύπνο μου ένα σωρό περίεργα όνειρα, ως συνήθως. Σε ένα από αυτά ήμουνα λέει η Mary Poppins, μιά Mary Poppins ξεμαλλιασμένη, με βρώμικα κουρελιασμένα ρούχα, ταλαιπωρημένη, κουρασμένη. Ανέβηκα με κόπο τα σκαλιά μιάς παλιάς πολυκατοικίας, μπήκα σε ένα μικρό αλλά ψηλοτάβανο διαμέρισμα, φτωχικό μάλλον, με μιά λάμπα-γλόμπο να κρέμεται από το ταβάνι κι έναν τοίχο

Με το αγκίστρι στην καρδιά

2011-03-21T23:08:00.000+02:00

Θέλω να γράψω μα δεν κατορθώνω να τιθασεύσω τις σκέψεις μου και να τις περάσω από το κόσκινο που οφείλουν πιά να περνούν προκειμένου να εκτεθούν εδώ. Μα τρόπο βρήκα να εκφραστώ τελικά. Πάντα υπάρχει τρόπος, ευτυχώς. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης, διαλέγω εδώ για το ιστολόγιο ποιήματα του πολυαγαπημένου Henri Michaux - μήν ξεχνάτε άλλωστε τον υπότιτλο της "Ιφιμέδειας" που είναι μιά

Six impossible things before breakfast

2011-03-09T15:00:00.000+02:00

Του Πρόβατου, για την Παρήχηση του Τζ Αυτή η συζήτηση της Αλίκης με τη Βασίλισσα στο 5ο κεφάλαιο του "Μέσα απ'τον Καθρέφτη" θα μπορούσε κάλλιστα να αφορά ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του υπερρεαλιστικού κινηματογράφου, ένα έργο που άνετα συναγωνίζεται ταινίες όπως ο Ανδαλουσιανός Σκύλος του Μπουνιουέλ. Αναφέρομαι στην ταινία Η Αρχόντισσα κι ο Αλήτης του Ντίνου Δημόπουλου σε σενάριο του

Γυναῖκα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον ἥ μάλα πολλὰ πλάγχθη

2011-02-24T21:38:00.000+02:00

Μέσα από μιά σειρά περίπλοκες διεργασίες, πράξεις, κινήσεις, αστρολογικές συναστρίες ή απλώς τυχαία γεγονότα κατέληξα να ζω πλέον ένα εικοσιτετράωρο πολύ διαφορετικό από αυτό που ζούσα μέχρι το τέλος του 2010, αρκετά διαφορετικό από όσο θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ - κι έχω μεγάλη φαντασία. Would one not say it was a foreign city, an eastern city, with minarets and mosques in the moonlight? Η

Walk on water or drown

2011-02-20T23:13:00.000+02:00

[via] Ταλαντεύτηκα πάλι για την τύχη της Ιφιμέδειας. Έγραψα το τελευταίο της κείμενο, την "τελευταία της υπόκλιση", μα δεν την έριξα στους καταρράκτες του Reichenbach, πιό δειλή από τον Conan Doyle - ακόμη κι αν, όπως και εκείνος, σκέφτηκα και το επόμενο βήμα: να την αναστήσω, ίσως με άλλο όνομα, σ'άλλη γη, σ'άλλα μέρη. Θα βρω το θάρρος να γράφω ειλικρινά μπροστά στο κοινό που δεν επιθύμησα

La chanson des vieux amants

2011-01-07T02:19:00.000+02:00

Κάναμε παραμονή Πρωτοχρονιάς 2010 χορεύοντας λυσσαλέα. Στο πιό περίεργο πάρτυ για δύο που μπορούσα να φανταστώ, με έναν τρόπο απόλυτα ταιριαστό σε αυτό που έφευγε και σε αυτό που ερχόταν. Cuno Amiet, Sunset in a Snowy Landscape Τελευταίο βράδυ του 2010 παίζουμε χαρτιά. Το παιχνίδι μεταξύ μας κι αυτό λυσσαλέο, η σαμπάνια καθόλου δεν έχει μειώσει τα αντανακλαστικά μας. Ο Θ. παίζει ριψοκίνδυνα,

Στο κατώφλι ένα ευχαριστώ

2010-12-31T02:22:00.000+02:00

Ο ΕΛΕΓΚΤΗΣ Ένας μπαξές γεμάτος αίμαείν΄ ο ουρανόςκαι λίγο χιόνιέσφιξα τα σκοινιά μουπρέπει πάλι να ελέγξωτ'αστέριαεγώκληρονόμος πουλιώνπρέπειέστω και με σπασμένα φτεράνα πετάω Μίλτος Σαχτούρης, Τα Φάσματα ή Η Χαρά στον Άλλο Δρόμο (1958) Το τέλος του 2010 σηματοδοτεί το οριστικό και αμετάκλητο τέλος ενός δεκαετούς κύκλου στη ζωή μου. Με την είσοδο του 2011 θα αρχίσει ένας νέος κύκλος που

Συναισθηματική Τοπογραφία

2010-12-23T12:34:00.000+02:00

Ο αγαπητός athensville με κάλεσε για δεύτερη χρονιά να γράψω ένα κείμενο για την Αθήνα. Τον ευχαριστώ κι από εδώ ειλικρινά για τη φιλοξενία και την θαυμάσια εικονογράφηση. Συναισθηματική Τοπογραφία της Αθήνας

Behavioral Patterns

2010-12-21T19:53:00.000+02:00

Η Τασσώ Καββαδία έμοιαζε καταπληκτικά σε μιά καθηγήτρια που είχα στο πανεπιστήμιο. Έμοιαζαν εξ όψεως, δυό ωραίες γυναίκες, με παράστημα, καλοντυμένες, μα περιέργως είχαν και το ίδιο ψυχρό βλέμμα ανωτερότητας και σνομπισμού κι επιπλέον ήταν ικανές να ξεστομίσουν με στόμφο λόγια απύθμενης κακίας. Μόνο που αυτό που για την Καββαδία ήταν ένα εξαιρετικό ταλέντο για την αποτελεσματική άσκηση της τέχνης

Faster than the speed of light

2010-12-13T13:48:00.000+02:00

Decorating faster than the speed of light

Το Πέρασμά τους

2010-12-09T16:31:00.013+02:00

προειδοποίηση: το κείμενο που ακολουθεί είναι μεγάλο και κουραστικό ώστε αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω εκ των προτέρων όσους θα έχουν την υπομονή να φθάσουν ως το τέλος του. Το ΖήτημαΠρο ολίγων ημερών προβλήθηκε από το κανάλι Extra-3 μιά εκπομπή που παρουσιάζει η Τζούλια Αλεξανδράτου με καλεσμένο (αυτή τη φορά) τον Γιάννη Φλωρινιώτη.Οι δυό τους βρέθηκαν έξω από τον αρχαιολογικό χώρο της

Το κοντσέρτο

2010-12-02T13:13:00.008+02:00

Βρίσκομαι σε μιά αίθουσα συναυλιών.Παίζουν Βιβάλντι και με το πρώτο θέμα βλέπω το κάθισμα πλάι μου αδειανό. Αρχίζω να σε φτιάχνω με την φαντασία μου και να σε βλέπω πλάϊ μου ν'ακούς μαζί μου μουσική.Όμως έρχεται πάλι το πρώτο θέμα και μου δείχνει το κάθισμά σου αδειανό.Σε ξαναφτιάχνω με αγωνία και για να μη μου φύγεις πιάνω το χέρι σου και στο κρατώ μες στο δικό μου, ίσαμε που 'ρχεται ξανά το

Good Housekeeping

2010-11-24T11:19:00.007+02:00

Εχτές διαπίστωσα ότι μου χρειάζονται περίπου 8 απανωτά επεισόδια των Απαράδεκτων προκειμένου να καθαρίσω την κρεβατοκάμαρα στο πλαίσιο του ευρύτερου προγράμματος που ονομάζεται "Γενική Καθαριότης, χειμερινή έκδοσις". Το πρόγραμμα περιλαμβάνει δραστηριότητες οι οποίες επιτυγχάνουν την καθαριότητα κάθε ορατής επιφάνειας του σπιτιού, από της οροφής έως του δαπέδου, των τοίχων περιλαμβανομένων, και

Fragmenta

2010-11-01T17:10:00.000+02:00

Ονειρέμβριος. Μήνας κοπιωδών προσπαθειών. Τίποτα δεν είναι απλό όπως ξέρεις. Θα είναι ένας μήνας γεμάτος παραστάσεις και θεατρικότητα. Θα περπατάς στο σκοινί ισορροπώντας με ομπρέλα ανοικτή. Θα κρύβεσαι, θα κρύβεσαι, θα κρύβεσαι, θα φαίνεσαι. Θα μπορέσεις να πραγματοποιήσεις την πιό μεγάλη σου επιθυμία. Θα μπορέσεις να πραγματοποιήσεις την πιό μεγάλη σου επιθυμία; Ποιό είναι το πιό μεγάλο

Πολιτική παρέμβαση

2010-10-18T17:16:00.000+03:00

Αγαπητοί μου φίλοι, γνωρίζετε την προτίμησή μου στην προώθηση νέων πολιτικών προσώπων που κινούνται εκτός του κυκλώματος της οικογενειοκρατίας και του νεποτισμού (γράφω δύο συνώνυμα για έμφαση) και ονειρεύονται να αλλάξουν τον ρου αυτής καταβασανισμένης χώρας. Με το θάρρος της γνωριμίας μας, σας επέπληξα (εδώ) προ μηνός για την λανθασμένη στο παρελθόν ψήφο σας και την δυσπιστία στην επιλογή

Lullaby

2010-10-14T04:44:00.000+03:00

[πατα το play κι άστο να παίζει] Προσπάθησα σήμερα πολύ να κουραστώ σωματικά, να κουραστώ πάρα πολύ, για να μπορέσω να κοιμηθώ το βράδυ. Κουράστηκα σε βαθμό λιποθυμίας, δεν είχα κουράγιο ούτε να μιλήσω. Her Garden Είναι 4.45, νύχτα βαθιά, και γράφω μέσα στο λευκό κουτί του ιστολογίου. Προφανώς το σχέδιο απέτυχε. Miss Eve Ακούω τον ήχο της βροχής στο λούκι. Είναι μύθος ότι ο ήχος

Μανουσάκια και χρυσά γοβάκια

2010-10-13T03:18:00.000+03:00

Facebook I Μεσημέρι και υγρασία. Ανεβαίνω την Ομήρου ψάχνοντας τα νούμερα εναγωνίως, να βρω το 27. Κατεβαίνω με προσοχή τα σκαλάκια της γκαλερί Elica (τι καλά, είμαι μόνη). Κοιτάζω γύρω μου τις φωτογραφίες του Σπύρου Στάβερη. Αυτό που με πιάνει όταν βλέπω τις φωτογραφίες του είναι μιά υπέρμετρη διάθεση λογοδιάρροιας, θέλω να μιλήσω γι'αυτές, να τις συζητήσω, κι έτσι ήταν σχεδόν οδυνηρή εμπειρία

The mean reds

2010-10-05T02:26:00.000+03:00

Holly: Poor old cat. Poor slob. Poor slob without a name. I don't have the right to give him one. We don't belong to each other. We just took up one day. I don't want to own anything until I find a place where me and things go together. I'm not sure where that is, but I know what it's like. It's like Tiffany's. Paul: Tiffany's. You mean the jewelry store? Holly: That's right. I'm crazy about

Consuming Greek Antiquity

2010-09-29T05:35:00.002+03:00

Είχα πολύ καιρό στο μυαλό μου την ιδέα να εξερευνήσω τον τρόπο με τον οποίο ο 20ος αιώνας μεταχειρίστηκε την ελληνική αρχαιότητα -ιδίως στη λεγόμενη "λαϊκή κουλτούρα" όπως κι αν αυτή εκφράζεται. Αρχαία ελληνικά μνημεία, εμβληματικά και μή ευρήματα, αρχαίες θέσεις, μυθικές και ιστορικές μορφές εμφανίζονται συχνά εκεί που δεν το περιμένεις: από ένα κουτί τσιγάρων ως την οθόνη του κινηματογράφου,

Strange encounters

2010-09-23T15:44:00.000+03:00

It is, of course, a trifle, but there is nothing so important as trifles. Sherlock Holmes in The Man with the Twisted Lip, The Adventures of Sherlock Holmes (1892) Το 1990 ο Karl-Eric Svärdskog βαρέθηκε να είναι δάσκαλος στη Σουηδία (!) και αποφάσισε να ανοίξει μιά μικρή αντικερί. Λίγα χρόνια αργότερα ένας περιπλανώμενος παλιατζής τον πλησιάζει και του προτείνει να αγοράσει ένα ξύλινο

Μαχομένων δε εν τω Μαραθώνι χρόνος εγίνετο πολλός

2010-09-17T03:27:00.000+03:00

Διαβάζω για τις αμφιβόλου αισθητικής εκδηλώσεις που έγιναν με αφορμή την επέτειο της μάχης στον Μαραθώνα. Κάθε φορά που ακούω μιά τέτοια είδηση αναλογίζομαι ότι οι εκδηλώσεις που επιχειρούν κάποιου είδους τεχνητή αναβίωση εικόνων ή στιγμών της αρχαιότητας είναι κατά κανόνα καταδικασμένες αισθητικά (μα υπάρχουν ευτυχώς κι εξαιρέσεις) και επιπλέον αναρωτιέμαι τι χρησιμότητα έχουν. Από την άλλη,

Κάτι κάνεις λάθος

2010-09-13T14:16:00.000+03:00

Disclaimer: Ζητώ εκ προοιμίου συγγνώμη από όσους εκ των φιλτάτων αναγνωστών θίγονται διαβάζοντας κακές λεξούλες. Η παρούσα ανάρτηση περιλαμβάνει μιά λεξούλα που θα μπορούσε να παρερμηνευθεί ως τέτοια, ώστε αν η ευαισθησία ή η σοβαροφάνειά σας δεν το επιτρέπει σας προτρέπω να μην συνεχίσετε την ανάγνωση ;) The World's Mightiest Girl on Leave of Absence... Λάθος αριθμός Προχτές δέχτηκα ένα

Μεγαθυμία

2010-09-07T15:57:00.000+03:00

Εισαγωγή - μα στα αλήθεια η ουσία Ο Γεώργιος Μυλωνάς υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους έλληνες αρχαιολόγους του 20ου αιώνα. Σημαντικός πανεπιστημιακός δάσκαλος, οξυδερκής ανασκαφέας και ακαδημαϊκός, διενήργησε ανασκαφές στην Όλυνθο, την Ελευσίνα και τον Άγιο Κοσμά, αλλά το όνομά του συνδέθηκε κυρίως με το πολλαπλό έργο που προσέφερε στις Μυκήνες. Δεν είναι πρόθεσή μου εδώ να παρουσιάσω την

Μάνη - στη στοιχειωμένη ώρα του μεσημεριού

2010-08-30T15:35:00.000+03:00

Στη Μέσα Μάνη, τα φαντάσματα τριγυρίζουνε την πιό ζεστή ώρα της ημέρας το καλοκαίρι, και το χειμώνα την πιό σκοτεινή ώρα της νύχτας. Αν ο θνητός τους πρόγονος έχει σκοτωθεί απ' έναν εχθρό ικετεύουνε θρηνώντας για εκδίκηση. Τα φαντάσματα του καλοκαιριού συχνάζουνε στα νεκροταφεία, στις ερειπωμένες εκκλησιές και τα σταυροδρόμια. Τ'ανθρώπινο αίμα φωνάζει δυνατά την προηγούμενη μέρα του θανάτου,

Ο καναπές από το χωροχρονικό συνεχές

2010-08-27T23:16:00.000+03:00

Μία από τις πρώτες αναρτήσεις που διάβασα επιστρέφοντας από την Μάνη ήταν ένας Νοστραδαμικής έμπνευσης χρησμός της Πασταφλώρας. Γράφει επί λέξει η προφήτιδα (αντιγράφω αδιάντροπα) Κι εκεί που επαναπαύεσαι στις καλοσχεδιασμένες βεβαιότητές σου και στους θαυμαστούς προγραμματισμούς σου, ο κοσμικός καναπές σκάει μύτη από το χωροχρονικό συνεχές και προσγειώνεται στο σαλόνι σου. Εγώ από παιδί

Ο Έλλην Κροκόδειλος

2010-08-24T20:20:00.000+03:00

Ο Κροκόδειλος (ή Κορκόδειλος) Κλαδάς έζησε και έδρασε στην περιοχή της Μάνης τον 15ο αιώνα. Ο πατέρας του Θεόδωρος είχε έρθει από την Χιμάρρα της Ηπείρου στην Μάνη ως στρατιωτικός διοικητής της περιοχής κάτω από τους Παλαιολόγους του Δεσποτάτου του Μωρέως. Ο γιός του ο Κροκόδειλος έζησε την οθωμανική εισβολή στην Πελοπόννησο και στην διάδοχη κατάσταση προσπάθησε να επιβιώσει και να διατηρήσει

Η αβάσταχτη διάρκεια του απεχθούς

2010-08-15T23:55:00.000+03:00

Όταν ζούσε ακόμη η γιαγιά μου (η δεύτερη, η "κακιά") έπρεπε να πηγαίνω από υποχρέωση να την βλέπω "έστω για λίγο, για τον μπαμπά" στο σπίτι που έμενε στο χωριό. Η εμπειρία ήταν δυσάρεστη από πολλές απόψεις (έγραψα σχετικώς κάποτε παλιότερα) και προσπαθούσα να διαρκεί η συνάντησή μας αυτή όσο το δυνατόν λιγότερο. Αυτό το "δυνατόν λιγότερο" διαπίστωσα τα τελευταία χρόνια (και, κακά τα ψέμματα,

Τα μαλλιά του είχαν χρώμα λουλακί

2010-08-03T03:24:00.000+03:00

Δεν θυμάμαι καν πότε αποσύρθηκα, πώς απορροφήθηκα. Θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει μανιωδώς, να κυνηγάει μιά δεύτερη προθεσμία παράδοσης. Κάπου εκεί μέσα στην νύχτα* έχασα την αίσθηση του χρόνου. (*Η νύχτα είναι παλιά, πιστή μου φίλη, μονίμως μικρή σε διάρκεια, συχνά ανεπαρκής. Έχω την εντύπωση ότι το 80% των κειμένων μου το ράβω την νύχτα. Και τώρα νύχτα γράβω.) Όταν τελείωσε η νύχτα της

Καθένας πλάι στη νύχτα του

2010-07-05T22:57:00.000+03:00

Νυχτερινά σφιγμένα Νυχτερινά σφιγμένα των λουλουδιών τα χείλη, σταυρωμένοι και δεμένοι οι κορμοί των πεύκων, γκρίζα τα μούσκλα, συγκλονισμένη η πέτρα, αφυπνισμένες για την πτήση την ατέρμονη οι κάργιες πάνω απ'τον παγετώνα: αυτή είναι η χώρα, όπου αναπαύονται αυτοί που τους προφτάσαμε στο δρόμο: την ώρα δεν θα ονομάσουν, δεν θα μετρήσουν τις νιφάδες, μήτε θ'ακολουθήσουν τα νερά μέχρι το

Crocodile fun

2010-07-01T13:20:00.008+03:00

The Crocodile No animal is half as vile As Crocky–Wock, the crocodile. On Saturdays he likes to crunch Six juicy children for his lunch And he especially enjoys Just three of each, three girls, three boys. He smears the boys (to make them hot) With mustard from the mustard pot. But mustard doesn't go with girls, It tastes all wrong with

Ονειρεύτηκα τους φίλους μου

2010-06-23T12:50:00.000+03:00

Ο τίτλος της προηγούμενης ανάρτησης με οδήγησε σε αυτό το παλιό κείμενο με την ίδια κατακλείδα.Η παλιά ανάρτηση χρονολογείται το Μάϊο του 2006. Το αναδημοσιεύω αλλάζοντας ελάχιστα ορθογραφικά λάθη και συντακτικές ατυχίες. Hieronymous Bosch, The Ship of Fools, 1490-1500 (λεπτομέρεια) Αναρωτιέμαι πως είστε. Στη φάτσα εννοώ.Τι κάνετε στη ζωή σας. Πώς συμπεριφέρεστε.Ποιός σας πλήγωσε σήμερα και

Ω, οι ευτυχισμένες μέρες

2010-06-22T16:01:00.000+03:00

Paris 1900, Exposition Universelle Διαβάζω ένα κείμενο του Περιούσιου και προβληματίζομαι. Συμφωνώ απολύτως με όσα γράφει, και στο δικό μου μυαλό αυτή είναι η λογική, αλλά μου κάνει εντύπωση που συνεχίζω να βλέπω γύρω μου πολλούς γνωστούς, φίλους και συγγενείς που συνεχίζουν να ζουν όπως ζούσαν, σαν να μην συμβαίνει τίποτα... Αρνούνται πεισματικά να περιορίσουν τις επιθυμίες τους, ή έστω -

Αριμασποί

2010-06-18T12:09:00.000+03:00

Ερμαϊκή στήλη σε τοιχογραφία της Πομπηΐας Διάβαζα πάλι τον Πλούταρχο αυτές τις μέρες. Δεν υπάρχει πιό υποβλητικός συγγραφέας.Είνε από τους λίγους που έχουν τη δύναμη να μας παρηγορήσουν για το χάος της σύγχρονης ζωής. Με πόση σοφία και με πόση εγκαρτέρηση αντιμετώπισε τις αναποδιές και την ταπείνωση του ελληνισμού τότε, που ήταν τόσο πιό μεγάλη, όσο πιό λαμπρά ήταν τα προηγούμενά του

Έπεα πτερόεντα

2010-06-16T01:40:00.000+03:00

στο μυαλό επιβατών σε βαγόνι της διαδρομής Πειραιάς-Ομόνοια Ουφ, πρόλαβα, μπήκα! Που να κάτσωω. Θα κάτσω δίπλα στην κοπέλα. Αδύνατη είναι, θα χωρέσω κι εγώ. Σιγά μωρή που σε ενόχλησε το καρότσι της λαϊκής. Α, να θυμηθώ να πάρω πατάτες και καμιά μπανάνα. Τα μήλα αδυνατίζουν. Το είπε ένας χοντρός το πρωί στον Αυτιά. Α, και αγγουράκια μικρά. Ό,τι πρέπει για δίαιτα. Θα κάνω το μεσημέρι ωραία

Όλοι έξω με ένα φτυάρι

2010-06-14T22:02:00.000+03:00

Ο τίτλος, άσχετος φαινομενικά, είναι ένα αστείο του ταξιδιού Στο δρόμο 6 μέρες. Οδήγηση με το ένα χέρι έξω. Το μαύρισμα του ταξιτζή. Αν ξεκινήσει και το Ρετιρέ θα έχουμε επισήμως καλοκαίρι. Τρελλή ζέστη, πολλά χιλιόμετρα. Σε δυό σημεία μας βγάζουν φωτογραφίες. Οι αστυνομικοί της τροχαίας (έχουμε άραγε λαμβάνειν;) Διόδια απανωτά. Ενδόμυχη σκέψη: γιατί δεν βάζουν μεγαλύτερες πινακίδες για το

Τhe Undiscovered Country

2010-06-03T17:14:00.000+03:00

Σκέφτηκα σήμερα ότι η έρευνα του παρελθόντος -εγγύτερου ή απώτερου δεν έχει σημασία- είναι ένας μάταιος αγώνας να γνωρίσω τον "τόπο τον ανεύρετο, απ'όπου κανείς ποτέ ταξειδιώτης δεν γυρίζει" * Ανεύρετος ο τόπος. Ανεύρετοι κι οι ταξειδιώτες. Κι όμως τολμάω να συνεχίζω να ψάχνω, ακόμη χειρότερα ισχυρίζομαι πότε-πότε ότι βρίσκω, ότι αγγίζω μιά στάλα. Επιμένω, φτιάχνω εικόνες από αυτό που δεν είδα

pas davantage des souvenirs

2010-05-27T15:40:00.000+03:00

Izuru Aminaka "Αχρείαστη αλλά ηδονική νοσταλγία μπροστά απ’ τα πίξελ των παλιών λουλουδιών, εκνευριστικά αλλά ασυγκράτητα δάκρυα, εκεί, στην άκρη της νοητής, ξεχασμένης λίμνης" Έντεκα για το Trent Park. PAS DAVANTAGEDE SOUVENIRS QU'A L'AGED'AVRIL UN JOURD'UN JOUR όχι άλλες αναμνήσειςπαρά απ'την εποχή του απρίλη μιά μέραμιάς μέρας Samuel BeckettMirlittonades You are here

Παντοπωλείον "η Ειλικρίνεια"

2010-05-16T14:23:00.007+03:00

Του Αστεροειδή, για το καινούργιο ιστολόγιο ουκ εν τω πολλώ το ευ Η προϊστορία Διαβάζω για το καφέ-μεζεδοπωλείο «Ακροβάτης» στο Μεταξουργείο σε μια free-press, νομίζω στην Metropolis. Το άρθρο στην εφημερίδα διαφημίζει με πολύ καλά λόγια το μαγαζί και δημοσιεύει μια φωτογραφία από το εσωτερικό του. Το ενδιαφέρον με το εν λόγω κατάστημα είναι το γεγονός ότι (κατά την εφημερίδα και τους ιδιοκτήτες

Διαδρομές

2010-05-12T17:03:00.011+03:00

"Για τον τρελλό Αχαάβ, ο Μόμπι-Ντικ προσωποποιούσε ολοφάνερα καθετί που τρελαίνει και βασανίζει τον άνθρωπο στο έπακρο, καθετί που βγάζει τα πράγματα από την ησυχία τους, κάθε κακόβουλη αλήθεια, καθετί που κλονίζει το σθένος και σβωλιάζει το μυαλό, κάθε σκοτεινή δαιμονοπιστία της ζωής και του νου, κάθε κακό, κακό που μπορούσε κανείς να το πολεμήσει στην πράξη στο πρόσωπο του Μόμπι-Ντικ. Πάνω στην

Εδώ ο κόσμος καίγεται

2010-05-07T11:06:00.001+03:00

Εδώ ο κόσμος καίγεται.Καίγεται χωρίς αιδώ και χωρίς τύψη, καίγεται με κέφι και απαράμιλλο μπρίο, καίγεται οργανωμένα, με συνεργασία και πνεύμα αδελφικό, με παλμό αγωνιστικό, με μίσος απύθμενο. Καίγεται με μολότωφ και ακριβή βενζίνη στο όνομα της αντι-εξουσιαστικής πάλης, στο όνομα της καθαγιασμένης οργής.Έχει καιρό που καίγεται ο κόσμος, έχει καιρό που πεθαίνουν εδώ γύρω μας άνθρωποι που η ζωή

Παλιοκαιρισμένο λαϊκοπόστ

2010-04-30T01:15:00.011+03:00

Σάββατο 24 Απριλίου 2010Γράφω το κείμενο χειρόγραφα, πλάϊ στο τζάκι, Σάββατο βράδυ στην άκρη της Θεσσαλίας, για να παραφράσω τη Σώτη. Ακούμε Στανίση, από τοπικό σταθμό των Τρικάλων - μαγνητοφώνηση από βινύλιο, πηδάει η βελόνα. Δύο αγάπες δεν μπορούν σε μιά καρδιά να ζήσουν whatever. Το σπουδαίο σ'αυτό το τραγούδι δεν είναι οι στίχοι αλλά το καταιγιστικό κλειδοκύμβαλο στο βάθος που παραπέμπει

Αυτοβιογραφικό της στιγμής χωρίς (πολλά) λόγια

2010-04-07T13:02:00.016+03:00

Easter Remembrances, 1968-70 Svaty Vit (Saint Vitus), 1928 A Walk in the Garden of the Lady Sculptor, 1957Labyrinth in my Atelier, 1960From the Window of my Atelier, 1940The Coming of Spring, 1968Untitled, 1950-64Labyrinths, 1969Υ.Γ. Η Μύρτις θα στρέψει το πρόσωπο στις 15 Απριλίου. Θα δοκιμάσει να βγάλει ψεύτη τον Shakespeare, επι-στρέφοντας from the "undiscover'd country, from whose bourn no

Σαν τον μετανάστη στη δική μου γη

2010-04-03T21:19:00.007+03:00

Σαν τον μετανάστη στη δική σου γημέρα νύχτα λύνεις δένεις την πληγήκι όλα γύρω ξένα κι όλα πετρωμένακαι δεν ξημερώνει να 'ρθει χαραυγήΔεν είχα κέφι να ανεβάσω τίποτα στο ιστολόγιο, δεν είχα καν κουράγιο να ευχηθώ. Τι να ευχηθώ; Στράγγισε η ζωή σου που αιμορραγείκάθε ώρα τρόμος πόνος και κραυγήκαι σ' ακούν οι ξένοι κι ο αδερφός σωπαίνειαχ δεν είναι άλλη πιο βαθιά πληγήΤο φετινό μας Πάσχα

Σε παλαιό συμφοιτητή

2010-03-26T12:59:00.006+02:00

CancreIl dit non avec la têtemais il dit oui avec le cœuril dit oui à ce qu'il aimeil dit non au professeuril est debouton le questionneet tous les problèmes sont poséssoudain le fou rire le prendet il efface toutles chiffres et les motsles dates et les nomsles phrases et les piègeset malgré les menaces du maîtresous les huées des enfants prodigesavec des craies de toutes les couleurssur le

Ο ρυθμός του κόσμου

2010-03-22T14:05:00.012+02:00

Συνεχίζω την ενδοσκόπηση, την ανασκαφή των εντός μου, την ανάκληση γνώσεων και την καταναγκαστική συγγραφή, τα μακρινά ταξίδια μέσα απ'τα βιβλία μου. Μόλις γύρισα από το Le Creuzot του Bobin, έφυγα για την Ουρουγουάη του C.M. Dominguez. Τα Σαββατοκύριακα μας φαίνονται πάντοτε τόσο πολύ σύντομα. Γράφτηκα στο κοινωνικό δίκτυο Facebook. "Υποχρεωτικά" διότι έπρεπε να συνεννοηθώ με μιά μεγάλη ομάδα

Remedios

2010-03-15T15:02:00.008+02:00

Ο Κυνηγός των Αστεριών (Cazador de estrellas)<σκέψεις γραμμένες βιαστικά σε ένα διάλειμμα. Γράφω υπό ένα καθεστώς εγρήγορσης και ασφυξίας, είναι μεσημέρι και η πλάτη μου με πονάει φριχτά, ας καταγραφούν κι αυτά κύριοι ένορκοι>Ι. - Συνεχίζω πάντα να παρατηρώ τις ανθρώπινες αντιδράσεις σε διάφορα ερεθίσματα με μεγάλο ενδιαφέρον. Στην προσπάθειά μου να προσεγγίσω τους ανθρώπους που έζησαν εδώ γύρω

11 Μαρτίου

2010-03-11T15:00:00.009+02:00

Ανακαλύπτω on-line ένα τεύχος του περιοδικού Life και το ξεφυλλίζω εικονικά.Το βρήκα, όπως πάντοτε βρίσκουμε στο διαδίκτυο τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα, ψάχνοντας για κάτι άλλο. Στην περίπτωσή μου έφτασα εδώ ελκυόμενη από ένα μεγάλο εικονογραφημένο αφιέρωμα του περιοδικού στην Εποχή των Ηρώων του Ομήρου ή άλλως πως στο παρεξηγημένο συνώνυμό του, την ζωή στην μυκηναϊκή εποχή.Οι εικονογράφοι του

In the words of a goddess

2010-03-08T12:23:00.013+02:00

When I was five I think, that's when I started wanting to be an actress. I loved to play. I didn't like the world around me because it was kind of grim, but I loved to play house. It was like you could make your own boundaries. It goes beyond house; you could make your own situations and you could pretend, and even if the other kids were a little slow on the imagining part, you could say, "Hey,

Birthday mix of quotes and pictures

2010-03-02T11:30:00.020+02:00

Αlice couldn't help smiling as she took out her memorandum book, and worked the sum for him:3651----364----Humpty Dumpty took the book and looked at it carefully. `That seems to be done right --' he began.`You're holding it upside down!' Alice interrupted.`To be sure I was!' Humpty Dumpty said gaily as she turned it round for him. `I thought it looked a little queer. As I was saying, that seems

Ποιός θυμάται το άνοιγμα της κασετίνας;

2010-03-01T15:41:00.005+02:00

When Pooh saw what it was, he nearly fell down, he was so pleased. It was a Special Pencil Case. There were pencils in it marked 'B' for Bear, and pencils marked 'HB' for Helping Bear, and pencils marked 'BB' for Brave Bear. There was a knife for sharpening the pencils, and india rubber for rubbing out anything which you had spelt wrong, and a ruler for ruling lines for the words to walk on, and

Πεθαίνοντας στην Αθήνα από σφαίρες κι από πείνα

2010-02-26T12:19:00.005+02:00

Χθες το βράδυ, ένα ράπισμα από την οθόνη του υπολογιστή.Αυτό το συγκλονιστικό κείμενο του Αρκούδου. Για μιά ιστορία πολύ τραγική, με πρωταγωνιστές αληθινά αθώους ανθρώπους.Ο Νικόλας είναι ο 25χρονος άντρας που χάθηκε από τις σφαίρες αστυνομικών σε συμπλοκή με κακοποιούς στον Βύρωνα. Πεθαίνοντας άφησε πίσω του σε συνθήκες απόλυτης ανέχειας την νεαρή γυναίκα και το μωρό παιδί του. Αρκούδε, έχεις

Diary of a wimpy girl

2010-02-23T14:08:00.022+02:00

Είναι μέρες που τις περνάω κυνηγώντας τον εαυτό μου. Παίζω και τους δυό ρόλους. Ο ένας, ο "κακός", βάζει τους κανόνες, φωνάζει, δημιουργεί τις τύψεις, κρατάει σημειώσεις, ξενυχτάει, τρέχει στη βιβλιοθήκη. Έχει κι ένα σωρό άλλες έννοιες για το σπίτι. Ο άλλος τρέχει γύρω-γύρω από το τραπέζι να ξεφύγει, παρακαλάει με στριγγή φωνή "μιά στιγμούλα μόνο να παίξω λίγο ακόμα με το παζλ μου", τρώει junk,

Μέσα στις φωτογραφίες το μολύβι μου

2010-02-12T12:54:00.014+02:00

Ξεφυλλίζω χιλιάδες φωτογραφίες μου από ευρήματα. Κομμάτια που αγάπησα πολύ γιατί μου άνοιξαν σιγά-σιγά την καρδιά τους -τα περισσότερα από το ευτελέστερο υλικό, χώμα. Μέσα στις 'τεχνικές' αρχαιολογικές φωτογραφίες μου, παρατηρώ τις παράταιρες λεπτομέρειες και διαβάζω την δική μου ιστορία.Το λερωμένο τραπέζι που δεν σκούπισα πριν τραβήξω τη φωτογραφία.Τα νερά του ξύλου που μπλέκονται με το χρώμα

Το Θαυμάσιο Λεύκωμα της κυρίας Β.

2010-02-04T15:48:00.013+02:00

Η εβδομάδα που πέρασε μου έμοιασε με δρόμο που ακολουθεί οφιοειδή πορεία. Έστριβε πότε δεξιά πότε αριστερά, αναγκαζόμουν να ακολουθώ τη ροπή της. Ζαλίστηκα λίγο. Ευτυχώς το ΣΚ πέρασε ήρεμα.Μόλις έκλεισα το τηλέφωνο κι όλα πήγαν καλά. Αυτή η συνομιλία με άγχωνε εδώ και καιρό, περισσότερο τις τρεις τελευταίες μέρες. Αναστεναγμός ανακούφισης. Η προηγούμενη εβδομάδα με φιλοδώρησε με μιά θαυμάσια

Surrender or die!

2010-02-01T13:09:00.012+02:00

The first night on the island fell very dark and mysterious. Το Boy Castaways είναι ένα μυθιστόρημα που αναφέρεται στις περιπέτειες τριών παιδιών και ενός σκύλου σε ένα νησί. Είναι ένα βιβλίο που είμαι σίγουρη ότι δεν έχετε διαβάσει. Ούτε εγώ άλλωστε. Είναι ένα βιβλίο κυριολεκτικά μοναδικό. Ο συγγραφέας του, ο διάσημος δημιουργός του Peter Pan, J.M. Barrie, εξέδωσε μόνον δύο αντίτυπα του

Άλλη μιά εξομολόγηση, το 12ο κεφάλαιο, πέντε ονειρεμένες δουλειές

2010-01-28T12:22:00.018+02:00

Βλέπω την εκτυφλωτικά όμορφη Κάτια Ζυγούλη να δίνει έναν αγώνα μέχρις εσχάτων για να αρθρώσει στοιχειώδη λόγο σε μιά συνέντευξη. Κάθε φορά που βλέπω ανθρώπους που μιλούν αργά και με δυσκολία -προσπερνώντας ότι αυτό καθ'εαυτό το γεγονός μου δημιουργεί εκνευριστική αδημονία- σκέφτομαι ότι αυτοί οι άνθρωποι θα ζήσουν 200 χρόνια. Σκέφτομαι ότι ο αργός τρόπος ομιλίας (που κατ'εμέ) αντικατοπτρίζει

Μίμησις πράξεως σπουδαίας

2010-01-27T14:34:00.004+02:00

Η ιστορία ενός ανθρώπου που κλήθηκε να αποδείξει την θεωρία στην πράξη. http://kavrochori.blogspot.com/Εσείς πόσο πολύ αγαπάτε τις αρχαιότητες;Στο μεταξύ, μην παραλείψετε παρακαλώ να ρίξετε τη ματιά σας στην ανάρτηση της D. Wright για την τύχη που προδιαγράφεται για το Ελληνικό Ινστιτούτο της Βενετίας, εδώ. Αν επιθυμείτε να ενώσετε τη φωνή σας, προσθέστε το όνομά σας στα σχόλια στο τέλος της

Ονειρεμένα ταξίδια στην ατέλειωτη άσφαλτο

2010-01-21T16:58:00.007+02:00

Arthur Rothstein, 1936Η πιό πρόσφατη ανάρτηση του Άρη, εδώ, ειδικότερα η σκέψη υπ. αριθμόν 3 περί των τίτλων των ελληνικών επιθεωρήσεων, μου θύμισε ένα βιβλιαράκι που ξετρύπωσα πριν χρόνια. Το βιβλίο λέγεται Λαϊκές Επιγραφές και Ονόματα σε Ελληνικά Αυτοκίνητα, Συμβολή στην Έρευνα Σύγχρονων Λαογραφικών Φαινομένων και συγγραφέας του είναι ο Μηνάς Αλεξιάδης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων.

Amata Iphimedea

2010-01-13T14:06:00.016+02:00

πατήστε το play και πάμε παρακάτω (όταν άκουσα αυτό το τραγούδι σκέφτηκα εσένα) Πήραμε πάλι τα όρη, τα άγρια βουνά, τις πέτρες και τα ξύλα. Όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, εδώ και χρόνια, κλείνουμε το έτος σαν αναχωρητές, ζούμε τις τελευταίες μέρες σαν ερημίτες. Κατεβάζουμε σιγά-σιγά ταχύτητα κι ανάβουμε το τζάκι. Καίμε ό,τι καίγεται. Κάνουμε παραμονή πρωτοχρονιάς οι δυό μας αγκαλιά στην

Οι τρεις μάγοι

2009-12-26T22:19:00.009+02:00

Ήτανε μέρες συνηθισμένες και μέρες ασυνήθιστες. Μέρες χαράς με τα μάτια των φίλων που είχα καιρό να δω. Μπορεί να ήταν το πέρασμα του χρόνου μακριά τους, μπορεί να ήταν ιδέα μου, πάντως μου φάνηκε ότι φέτος οι φίλοι και οι φίλες μου είχανε βλέμμα πιό σκεπτικό, βλέμμα υγρό, της νοσταλγίας και της έγνοιας. Χαίρομαι που διασταυρώσαμε τα βλέμματά μας αυτές τις γιορτές. Ήτανε μέρες με μελομακάρονα και

Αυθαίρετα στο Κολωνάκι

2009-12-23T20:45:00.002+02:00

Εδώ ο τίτλος μόνο, η ανάρτηση φιλοξενείται εδώ, στον athensville, που είχε την ευγένεια να με καλέσει να γράψω ένα κείμενο σχετικό με την Αθήνα. Τον ευχαριστώ θερμά και ειλικρινά για την φιλοξενία.

Quidquid Latine dictum sit altum videtur

2009-12-12T01:54:00.017+02:00

Χαριτωμένο πρόσωπο μπρος στο βιβλίο,Ματάκια εσείς σκυμμένα εκστατικά,Στης φαντασίας, μικρούλα μου, το πλοίοΚαι ταξιδεύεις έτσι, στ'ανοιχτά. (Μιλτιάδη Μαλακάση, Στην ίδια)Εχτές τελείωσε ένας περίεργος, πολύ κουραστικός μήνας. Άρχισε με ένα ατύχημα και τελείωσε με ένα ευτύχημα. Το αντίστροφο θα ήταν χειρότερο. Εχτές το απόγευμα η Mary Poppins με κάλεσε για καφέ στο πιό Χριστουγεννιάτικο μέρος της

Μια γυναίκα εξομολογείται

2009-12-08T23:58:00.016+02:00

Τον τελευταίο καιρό κλείνω λογαριασμούς, τακτοποιώ υποθέσεις. Εδώ και πολύ καιρό κάνω όλα όσα ανέβαλα εδώ και χρόνια. Από την πολύ τακτοποίηση υποθέσεων, σήμερα έκανα την μακάβρια σκέψη ότι κάπου εδώ θα μπορούσα να πεθάνω κιόλας. Αλλά, φευ, το πιθανότερο είναι ότι ο θάνατος θα διαλέξει κάποια στιγμή που θα έχω μιά ατζέντα γεμάτη υποχρεώσεις. Ολοένα και περισσότερο συνειδητοποιώ ότι έχω βάλει

Λαϊκοί τύποι

2009-12-02T15:13:00.010+02:00

Μ'αρέσει να ψωνίζω στη λαϊκή της γειτονιάς μου. Παλιότερα, όταν ζούσα στον Πειραιά, με ενοχλούσε να πηγαίνω στη λαϊκή γιατί δεν ήθελα να μιλάω με παλιούς γνωστούς, διαφόρων ειδών κουτσομπόληδες ή φίλες της μαμάς μου. Βαριόμουν όλον τον τυπικό χαιρετισμό που εκφωνούσαμε εκατέρωθεν με καταιγιστικό ρυθμό "Τι κάνεις; Καλά. Πού είσαι τώρα; Εκεί. Αααα, μάλιστααααα. Καλά είναι εκεί; Καλά. Η μαμά καλά;

Θαυμαστικά!!!

2009-11-26T19:56:00.022+02:00

Παρατηρώ πόσα πολλά θαυμαστικά χρησιμοποιώ όταν γράφω, κατά κόρον μάλιστα στα σχόλια. Καταλήγω ότι έχω γίνει ένας άνθρωπος θαυμαστικός σε έναν κόσμο που οι περισσότεροι δεν θέλουν να ομολογούν την άγνοια της έκπληξης. Προτιμούν την προσποίηση των αποσιωπητικών και της τελείας. Ευτυχώς οι ιστολογικοί μου φίλοι αποτελούν εξαίρεση. Ακολουθώντας την έμπνευση του Μάνου, είπα να σας χαρίσω κι εγώ μιά

Piraeusville

2009-11-24T14:47:00.004+02:00

Το κωδωνοστάσιο της Αγίας Τριάδας και ο λεγόμενος "Πύργος" του ΠειραιάΓωνία των οδών Φίλωνος και Βασιλέως ΓεωργίουΟ ναός της Αγίας Τριάδας και στο βάθος η ΠειραϊκήΟι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες απο το cafe στον τελευταίο όροφο του κτηρίου στη γωνία Φίλωνος και Τσαμαδού στον Πειραιά (από κάμερα κινητού τηλεφώνου)BONUS TRACK Κάτω από την διαφημιστική πινακίδα των Ντετέκτιβς με σήμα ένα

Σκηνές από ένα γάμο και άλλα θαυμάσια

2009-11-20T17:53:00.018+02:00

Χτες το βράδυ ζήτησα του Θ. να μου αγοράσει το τελευταίο βιβλίο του Γ. Ξανθούλη, Η εκδίκηση της Σιλάνας, και αν γινόταν την πρώτη έκδοση. Μου τηλεφωνεί από το κέντρο. Βρήκε την δεύτερη και την τρίτη αλλά δεν αγόρασε το βιβλίο, συνεχίζει να ψάχνει. Με ρωτάει αν θέλω οπωδήποτε το βιβλίο σήμερα ή να συνεχίσει να ψάχνει από Δευτέρα για την πρώτη έκδοση. Θέλω το βιβλίο όπως και να έχει, απαντώ, και

People who need people

2009-11-16T13:55:00.020+02:00

Η πίσω βεράντα δεν μας ανήκει πιά. Ανήκει στον γάτο της γειτονιάς μας, ο οποίος έχει την καλή διάθεση να μας αφήνει να την χρησιμοποιούμε κι εμείς για να απλώνουμε κανένα ρούχο, να ποτίζουμε τις γλάστρες, κλπ. Δεν νομίζω ότι μας συμπαθεί ιδιαίτερα: ούτε μας νιαουρίζει, ούτε μας απευθύνεται με κανέναν τρόπο όταν τον συναντάμε. Όταν βγαίνουμε εμείς στη βεράντα, εκείνος πετάγεται από τη θέση που

The whimsical spirit

2009-11-10T12:48:00.014+02:00

(σε συνέχεια αυτού του ποστ) Προχτές το βράδυ ξεφυλλίζοντας το Masterpieces of Illumination διάβασα ότι ο Αλφόνσο Χ ο Σοφός, είχε συγγράψει μιά πραγματεία ονόματι Libro de los Juegos, ένα Βιβλίο των Παιγνίων, στο οποίο παρουσίαζε σκακιστικά προβλήματα και άλλα επιτραπέζια παιχνίδια της εποχής του. Γνώριζα τον Αλφόνσο, ως πεφωτισμένο Ισπανό μονάρχη του 13ου αιώνα και ευσεβή μουσικό, από τα

Στην άκρη του φόβου αρχίζει το θάρρος

2009-11-02T00:19:00.005+02:00

Έχασα την επαφή μου με το διαδίκτυο εδώ και δυό βδομάδες. Τις πρώτες δυό μέρες αναζητούσα εξαρτημένη την σύνδεσή μου, αλλά μετά μου πέρασε. Ώστε τόσο μόνο θα έλεγα ότι μου χρειάζεται για να κόψω την εξάρτηση.Ψέματα γράφω φυσικά. Συνέχισε να μου λείπει η διαδικτυακή επαφή, το να διαβάζω το email μου ή τα blogs όλο αυτό το διάστημα. Αλλά καθώς περνούσαν οι μέρες, η έλλειψη και η σκέψη με

Τράπουλα

2009-10-15T12:57:00.009+03:00

ΤράπουλαΜέσα στη Δευτέρα χωράνε όλες οι μέρες μαζί.Κάνουνε μια τράπουλαπου λάμπει και σφυρίζει,κόβοντας τον καιρό με κούπες, μπαστούνια και σπαθιά.Η Τρίτη, η ολέθρια, φιγούρατης κακότυχης αγάπης,φτάνει χορεύονταςμετην κόψη ενός σπαθιού.Αμέτοχη, ντυμένημακρινός βασιλιάς, η Τετάρτηβγαίνει απ' τη βδομάδαμε την κυρία Πέμπτη.Κρύβονται, ανάβουνανάμεσα στην άμμο και στο νερό,παράνομοι, συναντιώνταιπάντα

Ευτάκτως ερριμμένα

2009-10-13T14:21:00.017+03:00

(Ξενοφώντος Απομνημονεύματα, Γ.Ι.7)Θεσσαλονίκη 1934 Να ένα ποστ που δεν πίστευα στα μάτια μου ότι θα διάβαζα ποτέ...Με αφορμή λοιπόν αυτό, αν και δεν συνηθίζω εδώ μέσα να πολιτικολογώ, θα ήθελα να γράψω δυό σκέψεις που κάνω αυτό τον καιρό. Το γεγονός ότι οι θέσεις των Γενικών Γραμματέων των Υπουργείων πλέον προκηρύσσονται αποτελεί για μένα ένα γεγονός από μόνο του ρηξικέλευθο, θα έλεγα

Εναγώνιες προσπάθειες

2009-10-09T11:30:00.011+03:00

Συνέρχομαι μετά βίας από την κατάπτωση του φετεινού καλοκαιριού, πιέζοντας τον εαυτό μου να κάνει όλα όσα αναβάλλει εδώ και καιρό -η έμφαση στο "όλα". Αυτό βεβαίως με οδήγησε σε ουκ έστιν αριθμό ιατρικών επισκέψεων για εξετάσεις που ανέβαλλα εδώ και μήνες. Οφθαλμίατρος, γυναικολόγος, παθολόγος κλπ. κλπ. (εντάξει, μόνο το πρώτο κλπ. κρατήστε)Πλέον ενδιαφέρουσα και οδυνηρή εμπειρία μέχρι στιγμής (

Σελίδες ιστορίας

2009-10-05T20:18:00.013+03:00

ο νέος ΥΠΠΟ ή ξέρω τι έκανες χθες το βράδυΧθες βράδυ το Google πήρε φωτιά. Όλα τα αγοράκια και τα κοριτσάκια της ελληνικής αρχαιολογίας γκουγκλάριζαν ασύστολα κι εναγωνίως το όνομα του νέου υπουργού... Ο Παύλος Γερουλάνος, με όνομα, παράστημα κι εμφάνιση που παραπέμπει σε ρόλο του Χορν τη δεκαετία του '50 (σαν να έτριξε κάτι;), τους κάνει να αναρωτιούνται. Προς το παρόν κρατώ την γνωστή

Welcome to Fantasy Island

2009-10-01T15:42:00.011+03:00

Νομίζω ότι η Dorabak απειλεί τον άντρα μου. Το τελευταίο μήνυμά της ήρθε στο κινητό του πριν λίγο και ήταν ξεκάθαρο. Την Κυριακή ζητώ τον σταυρό σου. Ξεκάθαρα. Ντόρα Μπακογιάννη. Α' Αθηνών. Δεδομένου ότι εκείνος δεν ψηφίζει στην Α' Αθηνών, το ζήτημα περιπλέκεται. Επιπλέον δεν φοράει σταυρό. Είμαστε σε απόγνωση. Δεν ξέρουμε τι να της δώσουμε. Ξεκάθαρα.Εν τω μεταξύ πλάθω με το μυαλό μου τα πιό

I sit and look out...and am silent

2009-09-27T20:48:00.011+03:00

I Sit and Look OutI sit and look out upon all the sorrows of the world, and upon all oppression and shame, I hear secret convulsive sobs from young men at anguish with themselves, remorseful after deeds done,I see in low life the mother misused by her children, dying, neglected, gaunt, desperate,I see the wife misused by her husband, I see the treacherous seducer of young women,I mark the

A night in the life of

2009-09-22T13:48:00.008+03:00

Γράφω πλέον κυρίως τη νύχτα. Για την ακρίβεια προσπαθώ να γράψω ακούγοντας διαρκώς μέσα στο κεφάλι μου τη μαμά μου να μουρμουρίζει "μμμ, της νύχτας τα καμώματα...". Οι τρεις τελείες είναι όλο το ζουμί σ'αυτή τη φράση. Όχι, οι νύχτες μου δεν είναι καλύτερες από τις μέρες σας. Αλλά έχουν μιά δική τους ιεροτελεστία κι έτσι γίνονται με έναν περίεργο τρόπο ελκυστικές.Ξεκινάω φορτσάτη γύρω στα

This living hand

2009-09-20T14:37:00.005+03:00

This living hand John Keats (1819)This living hand, now warm and capableOf earnest grasping, would, if it were coldAnd in the icy silence of the tomb,So haunt thy days and chill thy dreaming nightsThat thou wouldst wish thine own heart dry of bloodSo in my veins red life might stream again,And thou be conscience-calmed—see here it is—I hold it towards you.Τό χέρι αυτό το ζωντανό, τώρα ζεστό και

Πάνω στη στροφή

2009-09-18T12:05:00.004+03:00

Μεσημέρι, οδηγώ τρεχάτη περνώντας το ένα πορτοκαλί πίσω από το άλλο. Μέσα στην στροφή με 100, δεν πατάω φρένο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, πάνω στην στροφή, ακούω τον Νίκο να μου μιλάει. Όπως πάλι ανοίγει η παλιά πληγή, ο θυμός σε πνίγει για τα χρόνια που έχουν πιά χαθεί. Κι όπως πάλι τρέχεις πάνω στη στροφή, ξέρω, δεν προσέχεις πόσα έχουν για πάντα κερδηθεί. Έτσι είναι, του απαντώ, δεν προσέχεις

Ελληνική Τέχνη και Διανόηση

2009-09-15T14:34:00.007+03:00

(Για να δω πόσοι από εσάς θα μαντέψουν τον/την συγγραφέα πριν ολοκληρώσουν την ανάγνωση του ποστ. Παρακαλώ μόνον ειλικρινείς απαντήσεις στα σχόλια.)(εναλλακτικοί τίτλοι του ποστ)Πώς να χάσετε πάσα ιδέα για έναν έγκριτο εκδοτικό οίκοή Πώς ξεπλένονται όλα με μελάνι και κομμένα δέντρα στην Ελλάδαή Από τη μία έκδοση στην άλληΑντιγράφω το δελτίο τύπου του Εκδοτικού Οίκου και επισημαίνω με έντονα

ΔιαβαΖω

2009-09-14T14:52:00.019+03:00

(Lafkadio Hearn, Japanese Fairytales; The Fountain of Youth, 1926)Ο Θ. λέει ότι ο περισσότερος κόσμος που γνωρίζουμε αντιμετωπίζει το διάβασμα ως καταναγκασμό. - Το βιβλίο συνδέεται με σχολικές ή πανεπιστημιακές υποχρεώσεις και την δυσάρεστη πειθαρχία που απαιτούν. - Είναι τιμωρία. - Σκέφτομαι ότι έχει δίκιο. - Πολλοί φίλοι μας αντιμετωπίζουν συγκαταβατικά όταν τους λέμε ότι δεν θα βγούμε γιατί

Up close and personal

2009-09-10T13:22:00.018+03:00

Personas. How does the Internet see you?Η Λεμονιά μου θύμισε ότι χριστουγεννιάζει σιγά-σιγά και την ευγνωμονώ. Είναι παρήγορη η αίσθηση ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι εκεί έξω για τους οποίους αυτή είναι μιά πολύ ζωτική σκέψη. (Λεμονιά, αυτό είναι για σένα!) Martin Johnson Heade, Cattleya Orchid and Three Brazilian Hummingbirds, 1871Στο μεταξύ μέχρι να τρέξω από την κουζίνα στο σαλόνι ακούω την

Σκούτερ, διακοπές, φθινόπωρο

2009-09-06T18:31:00.016+03:00

Παρατηρώντας τον Καραμανλή να βγαίνει από το Μέγαρο Μαξίμου και να μπαίνει στο Προεδρικό Μέγαρο σκέφτομαι όχι απλώς το πόσο έχει παχύνει, αλλά και το γεγονός ότι εξαιτίας του πάχους του το παντελόνι του σηκώνεται πολύ στη μέση και συνεπώς το πατζάκι του φαίνεται πολύ κοντό. Αυτό που λέει η μαμά μου "σαν να το έκοψε το τρένο". Την εικόνα επιβεβαίωσα βλέποντάς τον να μπαίνει για τη συνέντευξη στη

Δίον

2009-09-03T21:27:00.003+03:00

Επίσκεψη στο Δίον. Αυτοσχέδια συρραφή φωτογραφιών μας με υπόκρουση Κότο.

Σε κατάσταση πολιορκίας

2009-08-23T12:52:00.004+03:00

Είμαστε οι πιό πολλοί καμένοι από χέρι -κι ας μην το ξέρουμε.Κι ο αέρας σκορπάει τις στάχτες.Ο αέρας που φυσάει τώρα έξω λυσομανάει. Καίγονται τα προάστια της ευρωπαϊκής πρωτεύουσάς μας. Κι εμείς το βλέπουμε στην τηλεόραση, στην οθόνη του υπολογιστή ή από το παράθυρο. Μυρίζουμε τον αέρα, νιώθουμε την απειλή. Σαν άνοα ζώα προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Γουρλώνουμε τα μάτια, μυρίζουμε τον

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός

2009-08-04T14:59:00.025+03:00

Quand on aime on a toujours vingt ansΗ διάβαση του ΠάθουςΔιάβασα το "Πάθος Χιλιάδες Φορές" της Ζυράννας Ζατέλη. Το διάβασα με την πειθαρχία του παλιού φανατικού αναγνώστη της συγγραφέως, γι'αυτό πριν αρχίσω το νέο βιβλίο ξαναδιάβασα το πρώτο μέρος της τριλογίας Με το παράξενο όνομα Ραμάνθις Ερέβους, με τίτλο "Ο Θάνατος Ήρθε Τελευταίος". Παίζοντας με τον τρόπο μου το παιχνίδι της, ήθελα να

Vagaries

2009-08-04T11:19:00.002+03:00

Έχω γράψει κι άλλοτε ότι θεωρώ το Κολωνάκι μιά πολύ σουρεάλ περιοχή της Αθήνας.Προς επίρρωσιν της πεποίθησής μου αυτής αναδημοσιεύω την ανωτέρω φωτογραφία απο το blog της Katie, Antiquated Vagaries. Και η ίδια η Katie, οξυδερκέστατη παρατηρήτρια της νεοελληνικής πραγματικότητας, την χαρακτηρίζει "surreal". Όπως με πληροφορεί η ίδια, η φωτό είναι τραβηγμένη σε καφενείο του Κολωνακίου (Αριστοδήμου

Πες μου ποιόν αγαπάς αλήθεια;

2009-07-31T15:42:00.008+03:00

Παρακολουθώντας την πρόσφατη εξέλιξη για την περικοπή του φιλμ του Κ. Γαβρά που προβάλλεται στο Μουσείο Ακροπόλεως, σκέφτομαι ότι ο κος Παντερμαλής εφόσον θέλει τα γένεια θα πρέπει να σπεύσει να προμηθευτεί και τα χτένια, ώστε ουδαμώς τον λυπάμαι (οι σύγχρονοι ρασοφόροι ξέρουν καλά από γένια, ας ρωτήσει να του πουν).Η ουσιαστική αξία των ελληνικών αρχαιοτήτων που δεν έχουν την "τύχη" να