Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2007

Το αλαζονικό απομεινάρι της νύχτας

Αυτό το μπλογκ έχει πολλές ελλείψεις.


Σοβαρές ελλείψεις.








Δεν έχει, ας πούμε, αρκετές γάτες.


Καλό θα ήταν να έχει περισσότερες γάτες.



Ode to the Cat
Pablo Neruda





Translation by Linh Dinh

The animals
were imperfect,
long-tailed, dismal
in the head.
Little by little
they composed themselves,
becoming a landscape,
gaining spots, grace, flight.
The cat,
only the cat,
appeared complete
and proud:
born completely
finished
,
it walks alone and knows what it wants.

Man wants to be a fish and a bird,
the snake would rather have wings,
the dog is a lost lion,
the engineer wants to be a poet,
the fly studies the swallow,
the poet tries to imitate the fly,
but the cat
wants only to be cat,
and every cat is cat
from whiskers to tail,
from hunches to live rat,
from night to its yellow eyes.

There’s no entity
like it,
neither moon nor flower
has its construction:
it’s a solitary thing
like the sun or a topaz
,
and the supple line
of its contour,
firm and delicate, is like
the prow line of a ship.
Its yellow eyes
leave only
a crack
to stuff the coins of the night.

O little
emperor without globe,
conqueror without country,
tiny tiger of the living room, sultan
groom of a sky
of erotic tiles,
the wind of love
in the open air
you demand
when you pass
and pose, placing
four delicate feet
on the floor,
sniffing,
doubting
every earthly thing,
since
everything
is filthy
for the cat’s immaculate feet.

O independent beast of the home,
arrogant remnant of night,
lazy, gymnastic
and alien,
most profound cat,
secret police
of dwellings,
emblem
of a lost velvet,
there’s probably no
enigma
to your manner,
perhaps you’re not mysterious,
the entire world knows you and you belong
to the least mysterious inhabitant,
perhaps everyone believes he’s the master,
owner, uncle
of the cat, companion,
colleague,
disciple or friend
of the cat.

I no.
I don’t buy it.
I don’t know the cat.
I know everything, life and its archipelago,
the sea and the unfathomable city,
botany,
the harem and its excess,
virtues and flaws of mathematics,
the world’s volcanic veins,
the unreal carapace of crocodiles,
the hidden goodness of firemen,
the blue atavism of priests,
but I cannot figure out the cat.
My reasoning slips before its indifference,
its eyes with their golden numbers.

(το πρωτότυπο εδώ)








Thomas Gainsborough, Six Studies of a Cat, 1765-1769

11 σχόλια:

PAVLOS είπε...

Τώρα που εμένα μ' αρέσουν οι σκύλοι είμαι εκτός θέματος πάλι;;;

Ιφιμέδεια είπε...

ΧΑΧΑΧΑ! Τι να σου πω κι εγώ;

Δεν μου είπες αν σου άρεσε το θεατρικό που σου έστειλα!

τσούτσουρος είπε...

poli wraio post.. keep going.. new blogger tsoutsouros..!

YO!Reeka's είπε...

ψιψιψιψιψιψιψιψιψι

Ιφιμέδεια είπε...

Καλώς όρισες Τσούτσουρε -nice nick!

Υο!reeka, τσαχπίνη μου εσύ!

Dr.Φλάντζας είπε...

Αγαπητή Υπ.Εκπολιτιστικών Διαδραστικών Δρωμένων&Δράσεων:

Με μεγαλην χαράν σας καλώ είς την διεθήν πρεμίεραν της νέας μου ταινίας "Η Γέννηση Ενός Φλάντζα" που θα προβαλλετω απο σήμερον κε για λίγαι μονο παραστασείς είς το εκλογικόν μου ιατρείον.

Θερμη παράκλησις να απενεργοποιήσετε τας κινητάς σας,
Dr.Φλάντζας

PAVLOS είπε...

Δεν το έλαβα, τι μου έστειλες?

Ιφιμέδεια είπε...

Παύλο μου, επειδή δεν έβρισκα μειλ στη σελίδα σου ή στο προφίλ σου, έστειλα στο μειλ που έχεις στο προφίλ των Ιστοριών του Σάκη, δηλ. ramontamar παπάκι hotmail τελεία com. Δεν ήταν τίποτα, ένας μικρός διάλογος ήταν.

onionfava είπε...

οι γάτες είναι η αδυναμία μου :)
΄Δυστυχως τωρα πια στην πόλη έχω πάρει την απόφαση να στερηθω την συντροφια τους, δεν μπορω να τα κλείσω σε ένα διαμέρισμα ευνουχισμένα, δεν το αντέχω...

Σου έχω πρόσκληση για ένα μπλογκοπαίχνιδο :)

Ιφιμέδεια είπε...

Έτσι ακριβώς κάνω κι εγώ. Δεν τους ταιριάζει ο περιορισμός.

Σου'ρχομαι να παίξουμε!

Ein Steppenwolf είπε...

y todo gato es gato
desde bigote a cola,
desde presentimiento a rata viva,

[…]

Sus ojos amarillos
dejaron una sola
ranura
para echar las monedas de la noche.

[…]

desconfiando
de todo lo terrestre,
porque todo
es inmundo
para el inmaculado pie del gato.

[…]

policía secreta
de las habitaciones,


!