Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

She had a thirst for knowledge


She came from Greece, she had a thirst for knowledge
She studied sculpture at St. Martin's College
That's where I caught her eye

She told me that her dad was loaded
I said, "In that case I'll have a rum and Coca Cola"
She said "fine"
And then in thirty seconds' time - she said:
"I want to live like common people
I want to do whatever common people do
I want to sleep with common people
I want to sleep with common people like you"





Πατάτε απαραιτήτως το play για να συνεχίσετε την ανάγνωση, αλλιώς αλοίμονό σας. 

Well what else could I do?
I said "I'll see what I can do"
I took her to a supermarket
I don't know why, but I had to start it somewhere
So it started there

I said "Pretend you've got no money"
She just laughed and said "Oh you're so funny"




Το τραγούδι των Pulp έχει πίσω του μιά πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, που ασφαλώς όσοι τυρβάζετε περί τα μουσικά θα γνωρίζετε. Τα ρέστα τα γράφω για όσους ίσως αγνοούν.

Ο Jarvis Cocker έγραψε το τραγούδι αναφερόμενος σε μιά ελληνίδα συμφοιτήτριά του στο Saint Martins College of Art and Design. Κατά δήλωσή του, δεν είχαν ποτέ σχέση, απλώς την άκουσε να λέει ότι ήθελε να ζήσει στο Hackney με τους "απλούς ανθρώπους". Χρόνια αργότερα το BBC κάνοντας ένα αφιέρωμα στην ιστορία και την επίδραση του τραγουδιού, το The Story of Pulp's Common People,  επιχείρησε ανεπιτυχώς να εντοπίσει την ελληνίδα φοιτήτρια. Έψαξαν όλους τους σύγχρονους με τον Cocker φοιτητές, έδειξαν και φωτογραφίες στον ίδιο, αλλά η κοπέλα δεν βρέθηκε ποτέ. O Cοcker χρόνια αργότερα φέρεται να αμφιβάλλει αν η κοπέλα ήταν καν από την Ελλάδα.

Σύμφωνα πάντως με διάφορες σελίδες στο διαδίκτυο η ελληνίδα αυτή φέρεται να ονομάζεται Σοφία Φωκά και μιά απλή έρευνα μέσω Google δίνει ένα αποτέλεσμα που ταιριάζει στο προφίλ της, δεδομένου ότι η κοπέλα με αυτό το όνομα όντως έχει σπουδάσει στο St. Martins. Η Σοφία Φωκά είναι υποψήφια διδάκτωρ στο University of Creative Arts και έχει μια  ιδιαιτέρως εντυπωσιακή εργογραφία. Φυσικά μπορεί να πρόκειται για απλή συνωνυμία ή παρανόηση -και μάλλον το BBC θα έκανε ενδελεχέστερη έρευνα από μένα. Σε κάθε περίπτωση αναρωτιέμαι πού να βρίσκεται το κορίτσι του τραγουδιού, πώς να βίωσε την τεράστια δημοφιλία του και τί να σκέφτεται όταν ακούει το Common People.

Η εκδοχή του τραγουδιού όπως το αποδίδει ο William Shatner είναι δίχως αμφιβολία η αγαπημένη μου.



You'll never live like common people
You'll never do whatever common people do
You'll never fail like common people
You'll never watch your life slide out of view

Την ωραιότερη φράση που διάβασα εδώ και πολύ καιρό την έγραψε πριν λίγο η Lemon εδώ:
Οι συγκυρίες είναι πιθανότατα δυό κυρίες που κάθονται δίπλα-δίπλα και σου κλείνουν το δρόμο, κι ορίζουν αυτές την πορεία της ζωής σου.


 
You will never understand
How it feels to live your life
with no meaning or control
and with nowhere left to go



In other news, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω ένα προσωπικό νέο, ιδιαίτερα σπουδαίο για την επιστημονική μου εξέλιξη, τολμώ να πω και καταξίωση, ελπίζοντας ότι κι εσείς θα μοιραστείτε τη χαρά μου.
Κατόπιν της ανακοίνωσης του τελικού προγράμματος του 11ου Κρητολογικού συνεδρίου που θα λάβει χώρα στο Ρέθυμνο, θα αξιωθώ να βρεθώ εισηγήτρια στο ίδιο συνέδριο στο οποίο θα πραγματοποιήσει βαρυσήμαντη ανακοίνωση και η αγαπημένη του ιστολογίου κα Καλλίτσα Γιαννοπούλου-Τσιάκα (σύντομη εργοβιογραφία της είχα παρουσιάσει εδώ). Η κα Γιαννοπούλου θα αναπτύξει το θέμα "Η ταύτιση της θρησκείας και της γλώσσας της μινωικής Κρήτης με την αρχαία Ελλάδα".
(Για τους δύσπιστους το πρόγραμμα εδώ)
Το γεγονός βεβαίως με γεμίζει δέος, αφού σε τόσο νεαρή ηλικία (οι σαραντάρες ίσον με δύο εικοσάρες, ως γνωστόν) θα βρεθώ να συνδιαλέγομαι με τέτοιες προσωπικότητες της επιστήμης. Από την άλλη όμως, όπως φαντάζομαι αντιλαμβάνεστε, με κυριεύει ένα άγχος ανεξέλεγκτο: θα μπορέσω να ανταποκριθώ στην υψηλή περίσταση, να συνδιαλλαγώ με τέτοιους βράχους της διανόησης, μήπως να αποσύρω τη συμμετοχή μου; Μήπως εκεί οφείλονται οι ανεξέλεγκτες αϋπνίες μου;


 
Laugh along with the common people
Laugh along even though they're laughing at you
and the stupid things that you do


Πώς το λένε αυτό το παιχνίδι που σου παίζει η ζωή όταν, εκεί που πας να πάρεις τον εαυτό σου στα σοβαρά, εκείνη σου κάνει μιά ωραιότατη φάρσα και αντιλαμβάνεσαι ότι όλα τα πράγματα κατά βάθος είναι απίθανα γελοία;



Υ.Γ. Πάει καιρός που βρήκα στο διαδίκτυο αυτή τη σειρά φωτογραφιών με τούτο το κορίτσι που φορά ένα ελληνότροπο φουστάνι. Δεν σημείωσα και δεν θυμάμαι πού τις μάζεψα. Περιέργως μου θυμίζει κάπως τον εαυτό μου σε εκείνη την ηλικία.

24 σχόλια:

UrbanTulip είπε...

Sugxarhthria!

Auto to tragoudi to agapw poly.

Xilaren είπε...

φελισιτασιον, σερι! ωραία πράγματα αλλά πες μου ότι δεν έχεις σοβαρά στρες για την εισήγηση. θα σκίσεις,πουλάκι μου, αμάν με το άγχος. θα αναμένω νέα
xxx

renata είπε...

Συγχαρητήρια! :) Το να έχεις δημιουργικό άγχος είναι δείγμα του πόσο αγαπάς αυτό που κάνεις!Είναι σημάδι πως θα πάνε όλα μια χαρά ;)

Υ.Γ.Η φίλη μας είναι σοφή.

DonnaBella είπε...

kale, epanw tous kai tous fagame! ase p oloi emeis apo to istologio tha kanoume mia akrrws symparastatikh kerkida!

(den hxera thn istoria gia to asma, i like v much! :-)

lemon είπε...

Εκείνο το παιχνίδι (είναι απλή συνωνυμία) το λένε (απλά) ζωή.
Μακάρι να κρατούσε συνέχεια αυτή η φάση της τραμπάλας (της ζωής) στην οποία βλέπεις καθαρά την γελοιότητα (με την έννοια ότι σου προκαλούν γέλιο, όχι την έννοια της ματαιότητας) ΟΛΩΝ. Όμως δεν.
Τέλος πάντων, πάλι καλά που είναι τραμπάλα (η ζωή) κι όχι τσουλήθρα.

Εξού, πάντως, και η δική μου προσπάθειά να κατατροπώσω τις συνθήκες γελοιοποιώντας τες. Και χαίρομαι (το ήξερα ότι θα καταλάβεις) που το κατάλαβες :)

Α, μπα? είπε...

Ιφιμέδεια, το θέμα του ποστ σου συνέπεσε με ένα απολύτως κινηματογραφικό συμβάν που έζησα προχθές, αντάξιο της Α, μπα? Πρέπει να σου το διηγηθώ οπωσδήποτε.

Ιφιμέδεια είπε...

@Urban Tulip

Σας μερσώ!

Κι εμένα μ'αρέσει πολύ το τραγούδι.

Ιφιμέδεια είπε...

@Xilaren

Ευχαριστώ αγάπη! Όχι δεν έχω σοβαρά άγχος για την εισήγηση, γιατί το μετέθεσα στον συνεισηγητή μου χιχιχι
Αν πάρει αυτόγραφο από την Καλλίτσα you'll be the first to know, υπόσχομαι!

σε φιλώ!

Ιφιμέδεια είπε...

@renata

Σ'ευχαριστώ πολύ Ρενάτα μου, μακάρι όντως το μέγεθος του άγχους να είναι ενδεικτικό του αποτελέσματος :)

Υ.Γ. Συμφωνώ απολύτως!!!

Ιφιμέδεια είπε...

@DonnaBella

Σας μερσώ πολύ για την συμπαράσταση!

Κι εμένα με εντυπωσίασε η ιστορία του τραγουδιού -και μπορώ να πω και οι στίχοι που λένε έτσι γραμμικά μιά ιστορία (αν και δεν τους αναπαρήγα όλους).

Σας γράφω εδώ μιά και μπορώ ότι πολύ μου άρεσε το ποστ σας το τελευταίο και συμφωνώ ιδιαιτέρως με το ακαταμάχητο επιχείρημα της βουκαμβίλιας.

Υ.Γ. Για κάποιο μυστήριο λόγο δεν μπορώ να σχολιάσω στο κουτάκι. Όχι μόνο σε σας αλλά και σε άλλα ιστολόγια που μου βγάζει τέτοιο κουτάκι. Ποιός ξέρει τί να φταίει...

Ιφιμέδεια είπε...

@lemon

Σε καταλαβαίνω μιά χαρά και συμφωνώ απολύτως -το ξέρεις δα, άσε που το γράφω συνέχεια-, ότι κι εγώ έτσι βλέπω τη ζωή: πότε τραμπάλα και παρηγοριέμαι, πότε κατηφόρα/ανηφόρα κι απελπίζομαι.

Ακόμη δεν μπορώ να ξεπεράσω το ευφυέστατο σχόλιό σου για τις συγκυρίες!

Ιφιμέδεια είπε...

@Α, μπα?

Ναιαιαιαι! Θέλωθέλωθέλω πολύ να το ακούσω.
Πώς θα γίνει;

Α, μπα? είπε...

Kαταρχάς, ποιο είναι το mail σου?

Ιφιμέδεια είπε...

cerameia παπάκι yahoo τελεία com

Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είπε...

Επειδή δεν θα μπορέσω να παρευρεθώ, μπορείτε, σας παρακαλώ, να με ενημερώσετε για τα πορίσματα της εισηγήσεως της 22.10.2011, 6η συνεδρία, 20.00-20.15 με θέμα:
"Η βρώση των μαλακίων κατά την Προανακτορική Περίοδο";
Εκτός βεβαίως και αν το Extra 3 καλύψει δημοσιογραφικώς το συνέδριον.

Takis X είπε...

Μπράβο καλο μου. Πολύ χαίρομαι για σένα.Αμ τι αλλο να μην παει χαμενη τόση δουλειά.

Την ιστορία με το τραγούδι την αγνοουσα.Για φαντασου..

Ιφιμέδεια είπε...

@Κωνσταντίνος Καντακουζηνός

χαχαχα, point taken αγαπητέ μου!

Ιφιμέδεια είπε...

@Takis X

Ευτυχώς Τάκη μου κάπως θα αξιοποιηθεί η εργασία μας.

Είδες με το τραγούδι δεν ήσουν ο μόνος, κι εγώ ως πρόσφατα δεν το ήξερα...

σε φιλώ

in antis είπε...

Συγχαρητήρια Ιφιμέδεια!
Ούτε για αστείο να ακυρώσεις. Όλα θα πάνε μια χαρά. Και πολύ καλή ομιλία θα κάνεις, και άλλους επιστήμονες θα γνωρίσεις και πολλά καινούρια θα μάθεις.
Και μετά θα πεις «τζάμπα το άγχος» (μέχρι την επόμενη ομιλία).

Κι εγώ που νόμιζα ότι ο πιο αγχωμένος ομιλητής ήμουν πάντα εγώ..:)))

Περιμένουμε ανάρτηση μετά το συνέδριο.
Καλή επιτυχία!

Ιφιμέδεια είπε...

Καλημέρα In antis!

Ευχαριστώ πολύ για την ενθάρρυνση. Αν κάνουμε διαγωνισμό ή έστω μέτρηση άγχους πριν από ανακοίνωση νομίζω έχω πολλές πιθανότητες να νικήσω σπάζοντας και το κοντέρ...

Εν προκειμένω πάντως δεν έχω στ'αλήθεια άγχος και τελικά δεν θα κατέβω εγώ προσωπικά αλλά η ανακοίνωση εν πολλοίς θα γραφτεί και θα διαβαστεί από τον επιστημονικό μου συνεργάτη (εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και δεν συμμαζεύεται).
Πιό πολύ με το ποστ ήθελα να κανιβαλίσω λιγάκι το γεγονός ότι σε ένα θεωρούμενο σοβαρό συνέδριο, ε, υπάρχουν και πιό "ιδιότυποι" σύνεδροι σαν την κα Καλλίτσα. Αυτό το γεγονός πάντως αφαιρεί από το άγχος, αυτό είναι σίγουρο.

:)_

in antis είπε...

Χμμ...μας κουβαλάνε και τον προτζέκτορα τώρα;
Άλλαξες Ιφιμέδεια, άλλαξες...





:D

Κωνσταντίνος Καντακουζηνός είπε...

Τώρα το διαπίστωσα: καλά, είναι δυνατόν να γίνεται κρητολογικόν συνέδριον και να μην συμμετέχει η κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη, μία εκ των σπουδαιοτέρων ιστορικών της μινωικής Κρήτης;
Προτείνω να αποσύρετε την συμμετοχήν σας: μούφα το συνέδριον.

http://www.antenna.gr/webtv/watch?cid=0hd_y_uh_hgjs8%3D

Αβαδιστη είπε...

Γεια σου Ιφι... long time no speak

Ιφιμέδεια είπε...

@Αβάδιστη

Καλώς την!!!
(όντως long time)