Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

The rug really tied the room together


Imperfection is beauty, madness is genius 
and it's better to be absolutely ridiculous 
than absolutely boring


Marilyn Monroe, Marilyn: Her Life in Her Own Words


Την περίοδο της εγκυμοσύνης μου βρέθηκα πολλές φορές στον προθάλαμο ιδιωτικών και δημόσιων εξεταστηρίων και νοσοκομείων. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις ήθελα να αρχίσω στα χαστούκια τις άλλες έγκυες γυναίκες εκεί μέσα. Και κατέληξα: το πιό γκρινιάρικο ζώο στον πλανήτη είναι η ελληνίδα έγκυος. Tο γεγονός ότι για κάποιες από αυτές αυτή είναι η πιό αξιομνημόνευτη περίοδος της ζωής τους είναι λυπηρό και αξιοθρήνητο αλλά δεν είναι αρκετή δικαιολογία για να παράγουν τόση αλαζονεία, μιζέρια και ΓΚΡΙΝΙΑ και να την εκτοξεύουν στον πλανήτη γύρω τους (ας περιορίζονται στους δυστυχείς συμβίους τους). 
Επίσης κατέληξα ότι δεν θα μπορούσα να γίνω ποτέ γυναικολόγος -για τον ίδιο προαναφερθέντα λόγο. 



Η απόκτηση του δικού μου παιδιού παραδόξως επιβεβαίωσε την πίστη μου στην υιοθεσία. Δεν πιστεύω ότι διαφέρει σε τίποτα το συναίσθημα που νιώθω εγώ όταν κρατάω αγκαλιά τον μικρό κύριο Π. από το συναίσθημα που νιώθει μιά άλλη γυναίκα που κάποιος άλλος γεμίζει την αγκαλιά της με ένα μωρό. Φυσικά πολλά μπορούν να ειπωθούν επ'αυτού και ήδη συζητώντας το θέμα με φίλους και δικούς όλοι διαφωνούν με αυτό που λέω, πιό έντονα οι άνδρες. Δεν έχω εμπειρία ούτε ως υιοθετημένη, ούτε ως θετή μητέρα και έτσι εν πολλοίς η αξία των λεγομένων μου είναι μηδενική -ή τέλος πάντων, όπως με όλα, προσεγγισμένη με συναισθηματισμό. 



"This will not stand, ya know, 
this aggression will not stand, man"

The Dude to the Big Lebowski


Δεν μου κάνει εντύπωση η αυξανόμενη επιθετικότητα. Είναι σημείο των καιρών που πρέπει να περιμένουμε να το δούμε να βαίνει αυξανόμενο, για διάφορους λόγους που τους καταλαβαίνετε μόνοι σας και δεν θα προσβάλω την νοημοσύνη σας με το να τους αναφέρω (κοινώς βαριέμαι να κάτσω να γράφω). Μου κάνει όμως εντύπωση το γεγονός ότι η ελληνική διαδικτυακή συμπεριφορά αδυνατεί να ξεπεράσει το εφηβικό στάδιο της εμπαθούς αγένειας -και δεν μιλάω για τίποτα ακροδεξιά κουτούκια. Είμαι μέλος στο buzz από τον Ιούνιο του 2008 και το παρακολουθώ τακτικά για λόγους ενημέρωσης. Ενώ έχω προτείνει ενίοτε κάποια άρθρα, όλο αυτό το διάστημα αποφεύγω να συμμετέχω στις συζητήσεις κάτω από τις προτάσεις των άλλων (βλέπω από τα στατιστικά ότι έχω κάνει μόνο ένα σχόλιο). Ο λόγος είναι ότι η επιθετικότητα και η αγένεια που συναντώ από τους σχολιαστές εκεί με σοκάρει και δεν έχω όρεξη να ξεκατινιάζομαι -έστω ανταλλάσσοντας πολύπλοκα επιχειρήματα με βιβλιογραφικές παραπομπές. Πρόσφατο θλιβερό παράδειγμα που μου γέννησε ειλικρινά μεγάλη απορία: πώς είναι ποτέ δυνατόν ΑΥΤΟ το ποστ να προκαλέσει ΑΥΤΗ τη "συζήτηση". 




H Κίχλη έκανε πρόσφατα μιά πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική παρατήρηση 


"και περνάνε λέει τα χρονια και τελειώνει αυτή η λαίλαπα και διαβάζονται λέει τα ημερολόγια του καιρού/μπλογκς ως μαρτυρίες εποχής,να όπως κάτι λογοτεχνικά σοβαρά της κατοχής ας πούμε ή της δικτατορίας. και γυρίζει πίσω με τη μνήμη ο κόσμος κι οσοι δεν το έζησαν το μαθαίνουν"


και συνεχίζει τη σκέψη της γράφοντάς τα πολύ καλύτερα από ό,τι θα μπορούσα ποτέ εγώ, και έχει πολύ δίκιο. 
Σε κάθε περίπτωση με έκανε και σκέφτηκα ότι από αυτό εδώ το blog δεν θα μπορούσε ποτέ να καταλάβει κανείς σε όλη του την έκταση το φαινόμενο που ζούμε τώρα κι αισθάνθηκα με έναν τρόπο ενοχή. Από την άλλη, πολλές ενοχές αισθάνομαι για ένα σωρό πράγματα, και δεν βγαίνει ποτέ τίποτα με τις ενοχές. Μόνο εκβιασμένες αντιδράσεις κι αυτές δεν είναι ποτέ για καλό. 




Άσε που σκέφτομαι ότι αυτή την εναγώνια κατάσταση της ανεργίας, της απελπισίας, εγώ την έχω ζήσει εδώ και πολλά χρόνια, την έχω περάσει σαν μιά μεγάλη αρρώστια και σε μεγάλο βαθμό καθόρισε αυτό που είμαι. Μα τότε δεν ήταν κρίση, δεν την κατέγραψε κανείς ως τέτοια εποχή, αντιθέτως: κάποια λένε ότι εκείνη ήταν η εποχή της ευημερίας. Δεν ήταν λοιπόν κρίση για τους άλλους, ήταν για μας. 


Να, εκείνα τα χρόνια τα θυμάμαι έτσι όπως τα φωτογράφισε ο Στάβερης, ο υπέροχος Στάβερης 
Υπήρχε φτώχεια στην Αθήνα πριν 20 χρόνια;



The Angel that presided o’er my birth 
Said, “Little creature, form’d of Joy and Mirth, 
“Go love without the help of any Thing on Earth.” 
     
William Blake



Εν τω μεταξύ όλη μέρα του λέω ότι τον αγαπώ και ξαφνικά μου πέρασε από το μυαλό, φαντάσου η πρώτη λέξη-φράση του να είναι "σ'αγαπώ" και να αποκαλυφθώ ότι το λέω όλη μέρα και να λένε όλοι τί σόϊ μάνα είμαι. 
Πού να με ακούσουν κιόλας να τραγουδάω το δικής μου εμπνεύσεως μεταμοντέρνο medley νανουρισμάτων με επιρροές από την Αθηναϊκή σκυλάδικη νύχτα: 
Όλος ο κόσμος (Νίνο)
Όλος ο κόσμος είσαι εσύ/ το τέλος κι η αρχή/ ολόκληρη η ζωή μου είσαι

Το ωραιότερο πλάσμα του κόσμου (Λευτέρης Πανταζής) 
Το ωραιότερο πλάσμα του κόσμου για μένα είσαι/η μεγαλύτερη αγάπη απ'όλες μωρό μου είσαι εσύ

και το απόλυτο νανούρισμα-ταχτάρισμα "Τάκα-τάκα" του κυρίου Γιάννη Φλωρινιώτη 
Τάκα τάκα τάκα να του παίζω παλαμάκια/ να τ'αγκαλιάζω, να του κάνω μάκια-μάκια 

Τέλος πάντων, μήν με ξεσυνερίζεστε και μην είστε πολύ αυστηροί. Αναλογιστείτε παρακαλώ τον μακροχρόνιο εγκλεισμό μου που οδηγεί σε συμπτώματα ιδρυματισμού μα και την πολύ μεγάλη, αδύνατον-ακόμη-να-διαχειριστώ-λογικά, χαρά μου. 


******

Η ανάρτηση εικονογραφείται με ψηφιακά κολάζ στο στυλ του Max Ernst, από μιά ωραία συλλογή στο flickr του seriykotik1970, ΕΔΩ

25 σχόλια:

Χαμένα Επεισόδια είπε...

Περίεργο πως πράγματα που μοιάζουν ασύνδετα καταλήγουν να αποτελούν κρίκους της ίδιας αλυσίδας. Και ο κανιβαλισμός στο buzz ένα ακόμα σημάδι ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας για να πετύχουμε την οποιαδήποτε αλλαγή.

Τσαλαπετεινός είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Τσαλαπετεινός είπε...

Αντί σχολίου
ένα ακόμα νανούρισμα ;-)

http://www.youtube.com/watch?v=aySr1WBAZWY

varometro είπε...

Καταρχάς περί Ελληνίδας εγκύου συμφωνώ απόλυτα και μάλιστα θα το επέκτεινα και στο πρώτο διάστημα της μητρότητας.

Όσον αφορά το buzz... Όπως και εσύ δεν είχα συμμετάσχει ποτέ σε συζητήσεις και όλα τα χρόνια που λειτουργεί άντε να 'χω προτείνει 5,6 κείμενα. H Niemandsrose έγραψε το κείμενο της με αφορμή τις πρόσφατες ανοησίες του Μανδραβέλη περί άχρηστης δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Ένα κείμενο λοιπόν που βάζει τα πράγματα στην θέση τους και οριοθετεί το μέγεθος της Μανδραβέλειας μαλακίας η χούντα το buzz το χαρακτήρισε "παπάτζα της κουλτουροαριστεράς" και μάλιστα για να το υποβαθμίσει ακόμα περισσότερο δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει το εξής unfair: να πάρει ένα χιουμοριστικό και σκωπτικό δικό μου σχόλιο και να το κάνει σημαία.

Στο buzz έχει κυριαρχήσει μια παρεούλα από αργόσχολους υψηλού μορφωτικού επιπέδου (εξαρτάται βέβαια πως εννοεί καθένας την μόρφωση) που το μόνο που κάνουν είναι να κάθονται μπροστά σε μια οθόνη όλη μέρα και να σχολιάζουν τα κείμενα των άλλων χωρίς όμως να δέχονται οι ίδιοι κριτική. Πολιτικά κινούνται στον λεγόμενο φιλελεύθερο και σοσιαλδημοκρατικό χώρο (ο Στέφανος Μάνος, ο Τσίπρας κι ο Κουβελης θα έπαιρναν συνολικά 80% αν ψήφιζε στις εθνικές εκλογές το buzz) αλλά κατά βάση είναι φασισταριά και πουριτανοί του κερατά που επικαλούνται κατά βούληση το savoir vivre για να θάψουν την αντίθετη άποψη και να προστατέψουν τους ημετέρους. Γιατί υπάρχουν οι "συμπαζζιστές" και οι "άλλοι". Και από το ξεκατίνιασμα στην συγκεκριμένη συζήτηση προκύπτει ότι εν' πολλοίς και οι ψηφοφορίες στο buzz είναι αποτέλεσμα γραμμής που δίνεται απ' την παρέα.

Πιγκουίνος είπε...

Υπέροχο ποστ. Από αυτά που μου αρέσει να ρουφάω. Γεμάτο εύστοχες σκέψεις και παρατηρήσεις.

Εδώ και καιρό ήθελα να σου το πω: σε θυμάμαι να μου κάμεις σχόλια στο μπλογκ μου από τα τέλη του 2004. Είναι απίθανο πόσα χρόνια πάνε από τότε. Χαίρομαι πολύ που είσαι ακόμα εδώ.

Takis X είπε...

Χαλάλι τόση απουσία .Σε συγχωρώ γιατί ολα αυτά που επισημαίνεις είναι πολλά. Μα είναι δυνατόν ο κανιβαλισμός να μην μας ακολουθεί κι εδω στην ψευδοελευθερια μας ,αφου το ιδιο το μεσο ,με την ανετη κ ανωνυμη χρηση που γίνεται βοηθαει στην εξαλλοσύνη.Γνωστά ολα αυτά κ δεν θα πω αλλα. Θα πω μόνο οτι λίγο απομακρυνση απο τις οθονες μας δεν θα μας εβλαπτε ,αντε γιατί μ`αυτά κ με τα αλλα ξεχναμε τα ουσιαστικά.

Η κιχλι είναι τσίφτισα ,αλλα δεν με παιρνει να λεω πολλά γιατί θα χαραχτηριστεί σικέ ο αγώνας.


Σου στελνω την αγάπη μου.

kihli είπε...

να και η Κίχλη (και σ'ευχαριστώ για την αναφορά)

δεν θέλω να σχολιάσω τα υπόλοιπα,καταλαβαίνουμε όλοι για τί πράγμα μιλάμε.

μόνο ήθελα να πω κι ας είναι τόσο άσχετο,οτι σε νιώθω-τη δική μου,την ολόδική μου κρίση την πέρασα πριν,τότε υποτίθεται στον καιρό της ευδαιμονίας και των ευκαιριών. και τώρα άσχημα,και αργότερα ίσως χειρότερα,αλλά όχι τόσο άσχημα ε ν τ ό ς μου. ξέρεις,έμαθα να παλεύω,ακούς εκεί,με όπλο ένα νανούρισμα και μια αγκαλιά.

τα θαύματα.

amalthia είπε...

μπήκα να διαβάσω Ιφιμέδεια και βρήκα και Κίχλη. Ε..μ'αγαπάει η πεθερά μου.

Είχα ξεχάσει την απόλαυση να σε διαβάζω.Δεν σχολιάζω τίποτα άλλο γιατί νομίζω πως τα έγραψε σωστά ο "Χαμένα Επεισόδια".

Έγινες μανούλα;;;;Σπουδαίο!

amalthia είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ιφιμέδεια είπε...

@Χαμένα Επεισόδια

Αυτή η αλυσίδα συχνά είναι το ταραγμένο μου μυαλό και μόνο. Γι'αυτό και διανθίζω με τσιτάτα και εικόνες, μπας και σας μπερδέψω.
Μα στο τέλος, όντως, σαν να μπαίνουν κάπως σε σειρά όλα.
Τέλος πάντων: η αλήθεια είναι ότι ο κανιβαλισμός είναι μάλλον προαπαιτούμενο για να εξελιχθούμε ως κοινωνία ;)

Ιφιμέδεια είπε...

@Τσαλαπετεινός

Να σας εξομολογηθώ κάτι; Ντρέπομαι που δεν ήξερα ότι είναι του Μάνου Λοΐζου αυτό το τραγούδι. Το έχω συνδυάσει τόσο με την Αλίκη που το ερμήνευσε σε ταινία της και δήλωνε ότι το τραγουδούσε στον γιό της.

Ιφιμέδεια είπε...

@Βαρόμετρο

Καταρχάς, αμάν Παναγία μου τί έχουμε ακόμη να δούμε. Προβλέπω να πλακώνομαι στις φάπες με καμιά υστερικιά. Προς το παρόν βέβαια ωφελούμαι από την ύπαρξή τους: τόσο ο γυναικολόγος μου όσο και η παιδίατρος του μικρού με λατρεύουν: το μη χείρον...

Στο buzz τώρα. Καλά έκανες και μου τα εξήγησες γιατί καταλάβαινα ότι κάτι τέτοιο παίζει αλλά δεν ήμουν σίγουρη και βέβαια πού χρόνος (και γιατί άλλωστε) να κάτσω να καταλάβω. Είχα δεχτεί κι εγώ κάποια ειρωνία για παλιό μου ποστ, αλλά δεν βαριέσαι τα δικά μου είναι ανώδυνα. Μου φαίνεται απίστευτο να επιτίθεται κανείς με τέτοιο τρόπο στην Niemandsrose πού γράφει τόσο καλά - ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς μαζί της ή όχι.

Να σου πω επίσης ότι μιά από τις διαφωνίες μου στη λειτουργία του μπαζ είναι το γεγονός ότι η συζήτηση μεταφέρεται εκεί ενώ ο μπλογκερ έχει ανοικτά σχόλια.
Και είναι περίεργη αυτή η αιδώς: σαν να ντρέπονται να αφοδεύσουν στο σπίτι σου, αλλά δεν ντρέπονται στη μέση του δρόμου.

Ιφιμέδεια είπε...

@Πιγκουίνος

Με συγκινήσατε με την ανάμνηση (είμαι και ευσυγκίνητη σαν το είπα;)
Επιβεβαιώνετε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι είμαστε σαν εκείνα τα προκατακλυσμιαία προϊστορικά πουλιά.
Σας διαβάζω πάντα ανελλιπώς να το ξέρετε κι ας μην σχολιάζω ελλείψει χρόνου. Είστε η χαρά της ζωής :)

Ιφιμέδεια είπε...

@Takis X

Πώπω πόσο μ'αρέσει η λέξη "τσίφτισσα"!
Είναι τέλεια και είμαι σίγουρη ότι ταιριάζει στην Κίχλη.
Αυτή η λέξη δεν ακούγεται σαν καστανιέττα ή μάλλον καλύτερα σαν ζίλια;

Ιφιμέδεια είπε...

@Κίχλη

Σ'ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο!!

Μόλις δημοσίευσα το κείμενο φοβήθηκα ότι θα παρεξηγηθώ. Δεν ήθελα να πω ότι δεν με νοιάζει για τα τωρινά ή τους ανθρώπους πού τώρα μπορεί να περνούν όπως εγώ τότε, απλώς ήθελα να πω ότι ρε παιδί μου κάποιοι περάσαμε δύσκολα νωρίτερα και δεν ζήσαμε αυτή την περιβόητη εποχή ευημερίας. Αυτό.

Σας φιλώ.

Ιφιμέδεια είπε...

@Αμάλθεια

Καμιά πεθερά δεν θα σε αγαπήσει ποτέ, πίστεψέ με χαχαχα!

Σας πεθύμησα καλέ! Γιατί δεν γράφετε;
(μην μου απαντήσετε ότι έχετε ζωή, θα πληγωθώ!)

athanasia είπε...

μου άρεσε πολύ αυτό το ποστ - να ζήσει το μωρό :)

Xilaren είπε...

"τί σόϊ μάνα είμαι."

ε, το καλύτερο σόι; σε εσένα βασιζόμαστε για τη νέα γενιά αντρών, κανόνισε την πορεία σου (αγαπη και πάλι αγάπη)

γι' αυτό που περιγράφεις στο μπαζ: από πολύ νωρίς αισθάνθηκα πως οι συζητήσεις στο μπαζ διακατέχονται και από ενα βαθύ μάτσο ένστικτο (λίγο καφενείο το φιλάθλων, λίγο εξυπνακισμός τρίτης δημοτικού, πατερναλισμός στο φουλ, κατάλαβες) - αλλά χωράει μεγάλη κουβέντα. εδώ μόνο θα πω πως θαυμάζω τους ανθρώπους μέσα εκεί που εχουν ακομα την υπομονη να συνδιαλέγονται σοβαρά με αυτό τον ντεμέκ υψηλής μόρφωσης χουλιγκανισμό

Ιφιμέδεια είπε...

@athanasia

Χαίρομαι πολύ. Ευχαριστώ για τις ευχές!

Ιφιμέδεια είπε...

@Xilaren

Γλυκό κορίτσι τί ωραία που τα έγραψες;; Πόσο πολύ συμφωνώ!

7Demons είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
7Demons είπε...

Είμαστε δέσμιοι των γονιδίων μας.
Κι αυτό δεν το λέμε εμείς-το λέει η Γενετική και η Νευρεπιστήμη.
Επίσης είμαστε δέσμιοι των κοινωνικών μας ανα-παραστάσεων.Αυτό πάλι δεν το λέμε εμείς,αλλά η Κοινωνική Ανθρωπολογία και η Ψυχολογία.
Επίσης είμαστε εν πολλοίς ότι μας διατάσουν οι Ορμόνες μας-αυτό το λέει η Ενδοκρινολογία.
Συνεπώς,ΝΑΙ,είναι λογικό η Ελληνίδα γκαστρωμένη να είναι γκρινιάρα-και πιστέψτε μας,δεν έχετε δει σκηνές απείρου κάλους και έφευρετικού,βρώμικου λεξιλογίου από την επίτοκο την ώρα του τοκετού!!!
Επίσης,είναι ευγενές και βαθιά ανθρώπινο να υποστηρίζει κανείς ότι το μη-δικό του παιδί,δίνει την ίδια αίσθηση με το δικό του παιδί.
Αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα,αλλά λίγο πιο σκοτεινά και αρκετά πιο περίπλοκα με τρελές και ακατάπαυστες συγκρούσεις μετάξύ των τριών ψυχικών μας δομών.

Σήμερα είμαστε τα πνεύματα της διαφωνίας και παρακαλούμε να μας επιτρέψετε να έχουμε οριζοντίως,καθέτως και διαγωνίως-σε κοινωνικώς επιτρεπτό πάντα επίπεδο και με τη δέουσα υποχρεωτική απόσταση-διαφορετική θέση αναφορικά με την επιλογή του ρεπερτορίου στο νανούρισμα.

Στην καρδιά μας πάντα και σε θέση βαθύτατης εκτίμησης!

υγ.Τι σκατά είναι το Buzz????

Ιφιμέδεια είπε...

@7 demons

Πολύ σας γουστάρω όταν διαφωνείτε γιατί είστε μέσα και στη δική μου την καρδιά - όσο κι αν μου κακοφαίνεται, έχετε σχεδόν πάντα δίκιο :))

Θα σας καθησυχάσω μόνο όσον αφορά την επιλογή του ρεπερτορίου του νανουρίσματος. Είμαι λίγο προβοκατόρισσα: το μωρό δεν ακούει μόνο τέτοια μη νομίζετε. Να τώρα που σας γράφω χορεύει με το μπαμπά υπό τους ήχους της φωνής της Τζάνις Τζόπλιν :)))

Το Buzz είναι αυτό το δημιούργημα
http://buzz.reality-tape.com/

NIEMANDSROSE είπε...

Ιφιμέδεια, να σου ζήσει το παιδί σου.

Ιφιμέδεια είπε...

@Niemandsrose

Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ!

(μην αποθαρρύνεσαι και σταματήσεις να γράφεις)