Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

Πάνω στη στροφή




Μεσημέρι, οδηγώ τρεχάτη περνώντας το ένα πορτοκαλί πίσω από το άλλο. Μέσα στην στροφή με 100, δεν πατάω φρένο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, πάνω στην στροφή, ακούω τον Νίκο να μου μιλάει. Όπως πάλι ανοίγει η παλιά πληγή, ο θυμός σε πνίγει για τα χρόνια που έχουν πιά χαθεί. Κι όπως πάλι τρέχεις πάνω στη στροφή, ξέρω, δεν προσέχεις πόσα έχουν για πάντα κερδηθεί.




Έτσι είναι, του απαντώ, δεν προσέχεις όσα έχουν κερδηθεί, είσαι απασχολημένος να μετράς το τίμημα που έχεις πληρώσει.




Αυτό το περίφημα τίμημα με απασχολεί ολοένα και περισσότερο όσο πλησιάζω με ιλιγγιώδη ταχύτητα τα 40. Καλά να πάθω, γιατί μιά ζωή, στην ως τώρα ζωή, διατεινόμουν ότι δεν θέλω να μετανιώνω για όσα κάνω. Επειδή οι αποφάσεις που παίρνω λαμβάνονται με τα δεδομένα της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής. Υπολογίζω τα δεδομένα σωστά = παίρνω την σωστή απόφαση. Αν τα δεδομένα αλλάξουν, δεν σημαίνει ότι η απόφαση που έλαβα τότε ήταν λανθασμένη. Άλλαξαν τα δεδομένα, η απόφαση αποδείχτηκε λανθασμένη, αλλά η λήψη της απόφασης στην χρονική στιγμή ήταν σωστή. Αυτού του είδους η επιχειρηματολογία με πείθει πιά ολοένα και λιγότερο γιατί αντιλαμβάνομαι ότι για τις αποφάσεις που παίρνουμε πληρώνουμε το ανάλογο τίμημα. Και το τίμημα δεν μειώνεται αν η απόφαση ήταν τότε σωστή. Υπολογίζεται από το αν η απόφαση αποδεικνύεται εκ των υστέρων λανθασμένη.




Καταλαβαίνεις τι εννοώ;









16 σχόλια:

Μάνος είπε...

Αμέ καταλαβαίνω.

Αλλά νομίζω πως μια απόφαση κρίνεται όχι τη στιγμή της λήψης αλλά από το αποτέλεσμα, το οποίο μπορεί να φανεί χρόνια μετά. Ανεξαρτήτως δεδομένων. Αν αποδειχθεί λανθασμένη, απλά παρηγορείσαι με τα δεδομένα της στιγμής. Αυτό όμως δεν κάνει την απόφαση σωστή.

Ιφιμέδεια είπε...

Ναι Μάνο αυτό έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ κι εγώ. Αλλά αυτό είναι μεγάλη κατάρρευση του μπούσουλα όσο να πεις, δεδομένου ότι δυνάμει μπορεί να μην πάρεις ποτέ μιά σωστή απόφαση.

DonnaBella είπε...

Symfwnw. Allwste, an ypothesoume oti h "twra" apofash mas tha htan diaforetikh ths "tote", o twrinos mas eautos, pou apofasizei, exei diamorfwthei apo tis tote apofaseis mas k epakolouthouses empeiries.

eimai palioegwistria. den mou epitrepw na metanoiwsw gia tpt - an metepeita thewrhsw oti kati htan lathos, tha pw oti htan aparaithto gia na mathw. k an mh ti allo, htan to diko mou, epilegmino, lathos.

opws leei k kapoios filos, hi ho.

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

Αποτιμήσεις που να λειτουργούν θετικά συγκρίνοντας διαφορετικές χρονικές συγκυρίες μάλλον σπάνια τις συναντάμε.
Δεν πιστεύω πάντως ότι η εκ των υστέρων περίσκεψη και μη δικαίωση, είναι χειρότερη απο την εκ των προτέρων ματαίωση.
Εκτός αν αρνηθούμε ριζικά τις αιτίες που γέννησαν όλα αυτά, που πιθανότατα όμως είναι συγγενείς μ΄αυτές που μας οδηγούν στις σημερινές αποτιμήσεις.

Elva είπε...

Iφι και Μανο

Aυτο που συζητατε τωρα αγαπητοι μου...κουμπαροι,μου θυμιζει λιγο το κλασσικο διλημμα με τη 'κοτα και το αυγο'. Με ποια κριτηρια, εκτος απο αυτα τα δεδομενα της στιγμης, κρινεται μια απόφαση και πως μπορει κανεις να παρει μια αποφαση αν περιμενει να δει ποιο ειναι το καλυτερο αποτελεσμα, που μπορει να φανερωθει και χρονια μετα, ετσι δεν ειναι;

'Στερνη μου γνωση να σε ειχα πρωτα', δεν λενε; Kαι οσοι το λενε κατι ξερουν, ή μετανοιωσαν για κατι....

Τετοια φιλοσοφικα ερωτηματα, λοιπον, απασχολουν κοσμο στην Ελλαδα, ειναι και Παρασκευη απογευμα... ;)

Ιφιμέδεια είπε...

DonnaBella,

έχει ενδιαφέρον η παράμετρος που αναφέρετε περί "εαυτού διαμορφωμένου μέσω των λαθών". Είναι όντως έτσι νομίζω, παθαίνουμε και μαθαίνουμε.
Όσο για το θάρρος του λάθους, το είχα κι εγώ και το πρέσβευα, αλλά νομίζω ότι βαθμηδόν αναθεωρώ.

Ιφιμέδεια είπε...

@Κ.Υ.Π.

Αν σας κατάλαβα καλά, θέτετε κι εσείς μιά ενδιαφέρουσα παράμετρο περί κοινών αιτίων που οδηγούν σε αποτιμήσεις τότε και τώρα... Το πρόβλημα που παραμένει και απασχολεί οδηγεί σε διαρκείς αναθεωρήσεις -αυτό είναι μεγάλη αλήθεια.

Ιφιμέδεια είπε...

Έλβα μου,

δεν έχεις άδικο, αλλά πολλές φορές βρίσκεσαι σε δίλημμα και κάνεις τη λάθος επιλογή, οπότε εκ των υστέρων μετανιώνεις αν αποδειχτείς λάθος.

Παρασκευή απόγευμα -βράδυ πλέον- δεν ταιριάζουν όλα αυτά. Έχεις δίκιο.

Η υπόθεση σηκώνει αλκοόλ!!!

7Demons είπε...

Χαλάρωσε καλό μου και μη σκοτίζεις το λαμπερό σου πνεύμα με υπαρξιακές σπαζοκεφαλιές.
Το χθεσινό "σωστό" και σημερινό "λάθος", αύριο μπορεί να φαντάζει "σωστό" ξανά.
Εξ άλλου, μια άλλη Ιφιμέδεια προγενέστερη,μεταβίβασε σε σένα κληρονομιά,όχι απαραίτητα αποδεκτή στο σύνολό της.
Κι εσύ με τη σειρά σου αύριο-όπως όλοι μας άλλωστε- θα δώσεις το σημερινό σου μερτικό σε μιάν "άλλη",που θα σου μοιάζει αρκετά-αλλά σίγουρα δεν θα είναι η "τώρα εσύ"...


υγ(άσχετο).Έξω άρχισε πάλι η αγαπημένη βροχή κι εμείς σαν έτοιμα από καιρό,αφήνουμε το διάβασμα και το τσιγάρο για να ορμήσουμε στο θεσπέσιο παγωτό σοκολάτα-φράουλα, μαεστρικά παρασκευασμένο από τη "Χαρά".

DonnaBella είπε...

καλημερα. πινω τον πρωτο καφε της ημερας, κ σκεφτομαι οτι το μεγαλυτερο λαθος που μου καταλογιζω (ευτυχως αναστρεψιμο, αλλα οι πληγες μου πηραν χρονο) ηταν λαθος σε ενα μονο (μεγαλο) ποσοστο. οτι αν δεν εκανα το συγκεκριμενο λαθος, οι αναγκες κ οι συνθηκες της τοτε εποχης θα με οδηγουσαν μαλλον σε κατι αναλογο. οτι οταν το εκανα δεν ειχα ακομα συνειδητοποιησει πως μια σταση ζωης δεν ειναι για εμενα. κ ακομα κ τωρα, πως προτιμω να ρισκαρω επιλεγμενα κ να δοκιμαζω πραγματα, απο το να ειμαι παντα αλανθαστη και να παραμενω αλωβητη. αλλα αναμεσα στο ρισκο κ το λαθος, υπαρχει μια πολυ λεπτη γραμμη, που δεν μπορω παντα να τη διακρινω.

μη ταλαιπωρειτε τον εαυτο σας. μοιαζετε να ειστε απο τους ανθρωπους που πορευονται εχοντας ανοιχτα τα ματια της ψυχης τους, αυτο δεν ειναι το πιο σημαντικο?

Μάγισσα Κίρκη είπε...

Καμία απόφαση δεν είναι λανθασμένη και καμία συνέπεια ακριβή, το αντίθετο μάλιστα.
Ειδικά δε αν έχεις προσπαθήσει πολύ μέχρι να αποφασίσεις, τότε η απόφαση είναι ακόμη πιο σωστή τη δεδομένη στιγμή...αφού το αύριο δεν το γνωρίζει έτσι κι αλλιώς κανείς αλλά....
κανένα αύριο δεν είναι άσχημο όταν η απόφαση τη δεδομένη στιγμή είναι σωστή, κατάλαβες; :)

ATHENA είπε...

ΟΠΩΣ, ΠΕΡΙΠΟΥ, ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΚΥΠ

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΣΕΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΘΟΥΣ
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΝ ΓΝΩΣΗ ΜΑΣ.

Ιφιμέδεια είπε...

@7demons:

Εσείς αγαπητέ μου είστε γιατρός της καρδιάς.
Επειδή με συμφέρει και με παρηγορεί κρατάω από το σχόλιό σας αυτό

"Το χθεσινό "σωστό" και σημερινό "λάθος", αύριο μπορεί να φαντάζει "σωστό" ξανά."

Ιφιμέδεια είπε...

@DonnaBella:

Παρά τον κρυπτικό κι αφηρημένο χαρακτήρα των γραφομένων μας το περίεργο είναι κάνουμε μιά απολύτως σαφή συζήτηση.

Ναι, ανάμεσα στο ρίσκο και το λάθος, οπωσδήποτε ρίσκο.

Για τον εαυτό μου πάντως διαρκώς αναρωτιέμαι αν είμαι δειλή ή τολμηρή. Ίσως όχι πάντα κάτι από τα δύο. Ίσως κατά περίπτωση το ένα από τα δύο. Κι ίσως αυτό να ισχύει για όλους.

Ιφιμέδεια είπε...

@Μάγισσα Κίρκη:

Κατάλαβα πολύ καλά τι λέτε. Και μ'αρέσει να διαλέξω σωστό αυτό που λέτε.
Όχι τυχαία, ο πυλώνας της λογικής μέσα στο σπίτι μας, το έτερον ήμισυ που έχω σε εκτίμηση, πιστεύει ακριβώς όσα γράφετε.

Ιφιμέδεια είπε...

@Αθηνα:

Ναι, πράγματι εδώ θα συμφωνήσω απολύτως. Αυτό είναι το χειρότερο και το απευκτέο.