Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Στο κατώφλι ένα ευχαριστώ

Ο ΕΛΕΓΚΤΗΣ

Ένας μπαξές γεμάτος αίμα
είν΄ ο ουρανός
και λίγο χιόνι
έσφιξα τα σκοινιά μου
πρέπει πάλι να ελέγξω
τ'αστέρια
εγώ
κληρονόμος πουλιών
πρέπει
έστω και με σπασμένα φτερά
να πετάω


Μίλτος Σαχτούρης, Τα Φάσματα ή Η Χαρά στον Άλλο Δρόμο (1958)



Το τέλος του 2010 σηματοδοτεί το οριστικό και αμετάκλητο τέλος ενός δεκαετούς κύκλου στη ζωή μου. Με την είσοδο του 2011 θα αρχίσει ένας νέος κύκλος που καθόλου δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί, πόσο θα διαρκέσει ή αν τα πράγματα θα είναι χειρότερα ή καλύτερα. Θα είναι σίγουρα πολύ διαφορετικά και στην αρχή πολύ καινούργια και πολύ αγχωτικά.
 

Έτσι όπως στέκομαι τώρα σ'αυτό το κατώφλι και ετοιμάζομαι να κλείσω την πόρτα πίσω μου, αισθάνομαι την ανάγκη να σας πω κάτι. Αισθάνομαι την ανάγκη, ειλικρινά, να ευχαριστήσω προσωπικά όλους εσάς που περάσατε ποτέ από εδώ μέσα, σταθήκατε και κάνατε τον κόπο να μου αφήσετε έναν λόγο.

Το ιστολόγιο αυτό ήταν σε πολλές περιπτώσεις όλα αυτά τα χρόνια το αποκούμπι μου, ήταν η φωνή μου όταν ήθελα να ουρλιάξω και δεν μπορούσα.
Η δική σας φωνή στα σχόλια υπήρξε όλες αυτές τις φορές πολύ σπουδαία για μένα. Ήταν η παρηγοριά μου ότι όλοι οι άνθρωποι εκεί έξω δεν είναι χυδαίοι, ανέντιμοι, υποκριτές ή απλώς σκληροί. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που είναι ευαίσθητοι, διακριτικοί, ευγενικοί, ευφυείς και με χιούμορ. Ευτυχώς.

Ο Θ. μου λέει συχνά ότι αν είχε ιστολόγιο δεν θα άφηνε ανοικτά τα σχόλια. Εγώ δεν μπορώ να διανοηθώ να μην έχω αυτή τη δυνατότητα να ακούσω τί σκέφτεστε, αν σας άγγιξε κάτι που σας έδειξα ή κάτι που έγραψα, δεν θα μπορούσα να μιλάω μόνη μου, ήθελα να ακούω κι εσείς τι έχετε να πείτε.
Πολλές φορές είχα ανάγκη να ακούσω τι έχετε να πείτε.

Γι'αυτές τις φορές ειδικά θέλω να σας ευχαριστήσω, όταν βρέθηκα να κάθομαι οκλαδόν στον πάτο του βαρελιού μου, όταν είχα κλείσει το καπάκι της κατσαρόλας μου και εσείς μπήκατε στον κόπο να κοιτάξετε μέσα στην κρυψώνα μου, διαβάσατε προσεκτικά αυτά που έγραφα και μου γράψατε δυό λόγια που εγώ τα αισθάνθηκα σημαντικά και παρήγορα.





Βρήκα αυτή τη φωτογραφία του Άγιου Βασίλη (από εδώ). Υποτίθεται ότι είναι τραβηγμένη το 1895. Δεν έχω ιδέα αν αυτό είναι αλήθεια. Δεν με νοιάζει κιόλας. Με νοιάζει που μόλις την είδα σιγουρεύτηκα, πείστηκα ότι αυτός είναι αλήθεια ο Άγιος Βασίλης. Ο ίδιος. Ο γνωστός.
.
.
.
.
Σημασία λοιπόν για μένα έχει τί πιστεύεις εσύ, γιατί σε τελευταία ανάλυση αυτή θα είναι πάντα η δική σου αλήθεια: αυτό που νομίζεις εσύ, αυτό που νιώθεις εσύ, αυτό που βιώνεις εσύ. Ό,τι κι αν λένε οι άλλοι.





41 σχόλια:

Roadartist είπε...

Έχω αισθανθεί και εγώ (ίσως όλοι μας εδώ..) παρόμοια με το δικό μου blog. Λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά..και σε στιγμές που ο άλλος ούτε καν το φαντάζεται.
Τα σχόλια θεωρώ πως προσδίνουν, ίσως και πάνω από τη μισή (κάποιες φορές) αξία της κάθε ανάρτησης. Άλλωστε το blogging, αυτό ακριβώς είναι..διάλογος, ανταλλαγή απόψεων, επικοινωνία.. Πιστεύω πολύ στην αξία τους.. Μεγάλο ευχαριστώ κ από εμένα για την όμορφη παρουσία σου. Καλή χρονιά.

kukuzelis είπε...

Καλή αρχή λοιπόν.

renata είπε...

Καλή αρχή στο ννέο κύκλο της ζωής σου, όσο αγχωτικός ή τρομακτικός κι αν φαίνεται. :)

Η κατακλείδα σου είναι αυτό με το οποίο πορεύομαι αρκετά χρόνια. ;)

Καλή χρονιά, Ιφιμέδεια.

faraona είπε...

Καλή χρονιά Ιφιμέδεια!
Εύχομαι ο νέος κύκλος της ζωής σου νάναι σύντομος αν έχει δυσκολίες και μακρύς αν σου χαρίζει υγεία και φώς.
Οπως κι αν είναι πάντως ,σημασία έχει νάσαι σύ αληθινή μέσα σ αυτόν και ν αφουγκράζεσαι καλά τον εαυτό σου.
Φιλώ σε!

Αβαδιστη είπε...

Iφι the war is over...
Ανακωχή και ησυχία...ΣΗΜΕΡΑ
Αυριο ποιος ξέρει;

Θα σας δω στο πάτο του βαρελιού (όπου σημειωτέον γίνονται τα καλύτερα πάρτυ)

holly είπε...

ό,τι κι' αν λενε οι άλλοι.

αυτό να το θυμαστε - κι' εγώ να το θυμάμαι.

ευχαριστώ για τον Αγιο Βασίλη,
ευχαριστώ που γράφετε,
που μου γράφετε.

Καλη Χρονιά υπέροχη Ιφιμέδεια.

Heionios είπε...

Νομίζω πως ένα βασικό συστατικό στην κατσαρόλα της επιτυχίας είναι η απουσία της μονοτονίας. Κι ένα άλλο το άγχος το δημιουργικό. Μια νέα αρχή λοιπόν μπορεί να σταθεί αφορμή γιά άλλη μία επιτυχία. Εύχομαι το άγχος της νέας σας αρχής να είναι άγχος δημιουργικό.
Ήθελα πολύ να την ξεκινήσω αυτή την κουβέντα, αλλά φάνταζε παράταιρη ως σχόλιο σε κάποιαν άσχετη ανάρτηση. Κι έτσι τυχαία, μαγικά, αρχίσατε τούτη τη συζήτηση εδώ. (Άλλωστε ετσι δεν ξεκινούν όλα;)
Η αλληγορία του βαρελιού- κατσαρόλας (θα την προτιμούσα χύτρα) μου δίνει αρκετές απαντήσεις σε σχέση με τις αμφιβολίες και τους φόβους μου για τη δημιουργία δικού μου ιστολογίου (πρβλ την προτροπή σας σε προηγούμενο σχόλιο).
Είναι ωραία η ιδέα μιας χύτρας πάνω στη φωτιά, που κανείς μέσα βράζει τα υστερήματα και τα περισσεύματά του. Και τις αλήθειες του. Το καπάκι είναι μισάνοιχτο και, όποιος θέλει, όντας δίκαιος γευσιγνώστης (απαλλαγμένος απο κοινωνικές συμβάσεις), προσθέτει αλάτι και διάφορα μπαχαρικά. Κι άν πάλε ο μάγειρος κρίνει πως "παράπεσε τ'αλάτι", βάζει λίγη ζάχαρη και το εξαλείφει.

Μέχρι εδώ καλά.

Όμως υπάρχει ένας φόβος που δύσκολα ξεπερνιέται: ο φόβος του προσωπείου. Ανοίγοντας κανείς ένα ιστολόγιο κινδυνεύει να πέσει στο λαβύρινθο της δημιουργίας μιας ψευδαίσθησης. Κινδυνεύει να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό απ΄αυτό που είναι. Και με τα ψέματα η ψυχανάλυση δέν έχει ποτέ επιτυχία.
Έχοντας στο νου μου οτι τελικά "εξω εκεί" υπάρχουν πολλοί όμοιοί μου, αναρωτιέμαι αν ποτέ απασχόλησαν τούτες οι σκέψεις κάποιον απο σάς.

Καλή Χρονιά και υπόσχομαι το επόμενο σχόλιό μου να είναι μονολεκτικό (πωπω τι γλωσσοκοπάνα είμαι!!!)

ΥΓ 1. Η λεκανίδα με τα μελομακάρονα άδειασε ξαφνικά. Στο σπίτι μου τις τελευταίες ημέρες δεν πάτησε άνθρωπος και είμαι πολύ συγχισμένος μ' αφνοί τσ'καλκαντζαροί που τρώγουν ό,τι βρουν μπροστά τους. Όχι τίποτα αλλο - θα 'ρθεί κανένας άνθρωπος και δεν θα χω να τον κεράσω κατιτίς.

ΥΓ 2. Σαν δείτε απόψε τον Σάντακλα*, να του πείτε να μου φέρει μια καλόψυχη προϊσταμένη. Εναλλακτικά (επειδή αυτά δέν γίνονται τελευταία στιγμή), μπορεί να φέρει λίγη καλοσύνη (ορατή το τονίζω) στην ήδη υπάρχουσα.

*Σάντακλας (κατα το άντρακλας): Ο Santa Claussss!

Heionios είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
7Demons είπε...

Σχόλιο απόψε δεν έχει.
Έχει όμως τηλέφωνο αύριο.
;-)))

ε είπε...

καλη χρονια αγαπητη ιφιμεδεια

Takis X είπε...

Εγω θα γράψω αυτό που είχε πει κάποτε Ο χειμωνας προς την μαλβίνα " Ευχομαι να είναι ευτυχισμένο οτι περισσότερο αγαπάς.(αρκεί να μην είναι ευτυχισμένο απ`οτι εσυ σε καμιά περίπτωση δεν θ`αγαπουσες..

Αλαφροϊσκιωτος είπε...

Μου αρέσουν οι άνθρωποι που θέτουν σταθμούς στην ζωή τους. Ιδίως εμείς τα επαρχιωτάκια που ταξιδέψαμε με τα αλήστου μνήμης καρναβαλάκια πολυτελείας του ΚΤΕΛ ΑΙΡΓΟΥΕΪΣ, γνωρίζουμε ότι σε ένα μακρύ ταξίδι, είναι σημαντική μια στάση, ακόμη και σε ένα παρακμιακό εστιατόριο - ταχυφαγείο των λεωφόρων μας. Εκεί, στο δεκάλεπτο που καπνίζεις ένα τσιγάρο, τρως ένα κακοψημένο (αλλά πάντοτε νόστιμο σουβλάκι) σκέφτεσαι τι άφησες πίσω σου και τι έχεις να κάνεις... Χαζά πράγματα, αλλά με ουσία... Ποιούς θα πάρεις τηλέφωνο, ποιόν θα συναντήσεις, τι θα αλλάξεις στην δουλειά... Στην στάση των ΚΤΕΛ πολλές φορές παίρνονται οι σπουδαιότερες αποφάσεις για το ταξίδι της ζωής σου.
Το 2010 μπήκε όπως μπήκε και έφυγε όπως έφυγε... Εδώ στο μεταίχμιο μιας νέας εποχής, τον μόνο λογαριασμό που πρέπει να κάνουμε είναι οι φίλοι που έμειναν, οι φίλοι που ήρθαν και το πιο οδυνηρό, οι φίλοι που έφυγαν... Το γιατί και το πως...
Εδώ έχεις φίλους - αγαπημένα απρόσωπα πρόσωπα... Θα σε βοηθήσουν και θα μας βοηθήσεις στον αγώνα μας να καταλάβουμε τι είμαστε.
Φίλιους...

pastaflora είπε...

Με τη σειρά μου να προσθέσω το γνωστό αξίωμα του Μέρφυ "δεν πιστεύω στα θαύματα, στηρίζομαι σ' αυτά". Και ο άγιος Βασίλης υπάρχει κι ας προσπαθούν διάφοροι οσφυοκάμπτες να μας πείσουν για το αντίθετο!
Να έχεις μια υπέροχη χρονιά και αδημονώ για τις Νουγκατίνες στου Ζόναρς!

donasonora είπε...

Καλή αρχή στο νέο κύκλο της ζωής σου,με δύναμη και υγεία να συνεχίζεις αυτό που επιθυμείς.

Ιφιμέδεια είπε...

@Roadartist

Καλη χρονιά αγαπητή μου roadartist και σε σας.
Έτσι είναι όπως λέτε, ψυχοθεραπευτικό το εκφράζεσθαι γραπτώς στο ιστολόγιο, αλλά όχι με την φθηνή έννοια της χαζής κουβέντας που κατάντησε να αποδίδεται στην ψυχοθεραπεία. Συμφωνώ μαζί σας ότι τα σχόλια πολλές φορές αναδύονται σπουδαιότερα της αρχικής ανάρτησης. Κι αυτό είναι μέρος της μαγείας αυτού του μέσου.

Ιφιμέδεια είπε...

@kukuzelis

Ευχαριστώ από καρδιάς.

Ιφιμέδεια είπε...

@Renata

Καλή χρονιά και σε σένα καλή μου Ρενάτα.
Θα την χρειαστώ την καλή τύχη που μου ευχήθηκες εν'όψει του καινούργιου που με αγχώνει.

(εγώ αυτή την κατακλείδα άργησα να την συνειδητοποιήσω κι εν μέρει την έγραψα για να την βλέπω και να την τηρώ, αλλά που...)

Ιφιμέδεια είπε...

@Faraona

Χίλια ευχαριστώ για την (και πάλι) σοφή ευχή σου. Μακάρι να είναι έτσι. Αυτή τη στιγμή αισθάνομαι ότι ο φόβος μου είναι ανάλογος με το κουράγιο μου κι αυτό είναι μεγάλη υπόθεση για τύπους σαν κι εμένα. Για την ακρίβεια έχω αυτό το αίσθημα που έχουμε στην παραλία, στην άκρη της θάλασσας, λίγο πριν βουτήξουμε. Αισθανόμαστε το κρύο νερό αλλά παίρνουμε βαθιά ανάσα και ορμάμε!

Σε φιλώ!

Ιφιμέδεια είπε...

@Αβάδιστη

Πόσο δίκιο έχεις. Κι εγώ φρόντισα να απολαύσω αυτή την τεχνητή ησυχία των ημερών. Κι αύριο, ε, ό,τι είναι να γίνει θα γίνει.

Σε φιλώ κι εύχομαι καλή χρονιά - ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα μας.

Ιφιμέδεια είπε...

@holly

Αυτή την "εξυπνάδα" στο τέλος την έγραψα χωρίς να την πολυεφαρμόζω, την έγραψα για να την βλέπω κι εγώ και να παρηγοριέμαι.

Δεν ντρέπομαι να σας το γράψω ή μάλλον ψιλοντρέπομαι αλλά θα το γράψω (ας ξεκινήσω βρε αδελφέ το 2011 με θάρρος): είναι μεγάλη μου η τιμή που με διαβάζετε εσείς.

Σας φιλώ!

Ιφιμέδεια είπε...

@Heionios

Αγαπητέ μου φίλε,

το σχόλιό σας εδώ, που έχει αξία αυτόνομης ανάρτησης, επιβεβαιώνει αυτό που σας έγραψα και την προηγούμενη φορά.
Έχετε τέτοιο ταλέντο στο να εκφράζεστε σαφώς και ευφυώς που είναι κρίμα να μην έχετε δικό σας ιστολόγιο.

Και ήδη νομίζω βρέθηκε και ο τίτλος του: Η Χύτρα.

Κι ο υπότιτλος είναι γραμμένος:
"Είναι ωραία η ιδέα μιας χύτρας πάνω στη φωτιά, που κανείς μέσα βράζει τα υστερήματα και τα περισσεύματά του. Και τις αλήθειες του. Το καπάκι είναι μισάνοιχτο και, όποιος θέλει, όντας δίκαιος γευσιγνώστης (απαλλαγμένος απο κοινωνικές συμβάσεις), προσθέτει αλάτι και διάφορα μπαχαρικά. Κι άν πάλε ο μάγειρος κρίνει πως "παράπεσε τ'αλάτι", βάζει λίγη ζάχαρη και το εξαλείφει."

Δεν μπορώ να φανταστώ πιό ωραία συγγραφική πρόθεση!

Λοιπόν, το βασικό το είπα, συνεχίζω στα επί μέρους:

1. Σας ευχαριστώ πολύ για την ουσιώδη ευχή να αποδειχτεί δημιουργικό το άγχος. Καταλαβαίνω απολύτως τί εννοείτε: αυτή την διοχέτευση της υπέρμετρης ενεργητικότητας στην παραγωγή προϊόντος. Είθε, λοιπόν. Μου το εύχομαι κι εγώ.

2. Ο φόβος του προσωπείου. Σπουδαίο θέμα ανοίξατε κι αληθινό. Ας μιλήσω για την εαυτό μου. Όταν ξεκίνησα να γράψω χρησιμοποίησα το προσωπείο της Ιφιμέδειας για να κρυφτώ, να κρύψω δηλαδή όσα περισσότερα προσωπικά στοιχεία μπορούσα για να μην αποκαλυφθεί η αληθινή μου ταυτότητα. Καθώς συνέχιζα να γράφω, ανακάλυψα την λυτρωτική διαδικασία της συγγραφής και της επικοινωνίας με τους αναγνώστες και, το σπουδαιότερο, μου συνέβη το εξής μαγικό: έγραψα εδώ μέσα αλήθειες που δεν μπόρεσα να πω ευθέως σε κανέναν (για όλους τους γνωστούς φόβους και συμβάσεις)και κατέληξε να είναι εδώ το ιστολόγιο ένα πολύ μεγάλο μέρος του εαυτού μου. Και τώρα που σας το γράφω περίεργο μου φαίνεται, αλλά έτσι είναι.
Αναλογικά πάλι διαβάζοντας τους άλλους κατέληξα ότι είναι δύσκολο κανείς να κρυφτεί για πολύ καιρό, ότι αργά ή γρήγορα ο χαρακτήρας του γράφοντος βγαίνει στα κείμενά του, ακόμη κι αν θέλει ο ίδιος να κρυφτεί. Οι λέξεις του τον προδίδουν. Έτσι με έναν τρόπο όλα είναι διαφανή, ακόμη και τα προσωπεία μας. Διαβάζοντας, διαλέγουμε ποιοί μας ταιριάζουν, ποιούς αγαπάμε να διαβάζουμε και συνειδητοποιούμε ότι με το πέρασμα του χρόνου έχουμε αποκτήσει εδώ μέσα συγγενείς.
Μη φοβάστε. Τολμήστε. Ξεκινήστε και θα δείτε ότι το ιστολόγιό σας μπορεί να είναι πολύ αληθινό, ακόμη κι αν χρησιμοποιείτε ψευδώνυμο.

ΥΓ 1. Η λεκανίδα άδειασε από τους καλικάντζαρους είναι σαφές. Εγώ τους πιστεύω τους παλιούς.

ΥΓ 2. Επικοινώνησα κι έμαθα ότι ο Σάντακλας δεν μπορεί δυστυχώς να σας φέρει καλή προϊσταμένη, ούτε καλοσύνη, ούτε τίποτα. Φευ, η προϊσταμένη σας βρίσκεται εκεί για να σας κάνει να εκτιμάτε όλους τους άλλους ανθρώπους που δεν είναι σαν κι αυτήν. Πιστέψτε με. Έχω πενταετή παρόμοια εμπειρία.

(είδατε κι εγώ τί γλωσσοκοπάνα;)

Ιφιμέδεια είπε...

@7 δαιμόνια

Ευχαριστώ πολύ για το τηλέφωνο και ζητώ συγγνώμη για τη βιαστική μας επικοινωνία λόγω ημέρας. Εμείς, είναι σαφές, έχουμε πολλά να πούμε.
Σας φιλώ!

Ιφιμέδεια είπε...



καλή χρονιά αγαπητή μου ε!

Ιφιμέδεια είπε...

@TakisX

Τι τέλεια ευχή. Σ'ευχαριστώ πολύ Τάκη.
Αντεύχομαι να έρθουν στο δρόμο σου καλύτερα από αυτά που τολμάς να ονειρευτείς...

Ιφιμέδεια είπε...

@Αλαφροΐσκιωτος

Μα εσείς είστε μάγος, δεν χωρά καμιά αμφιβολία.
Έτσι είναι όπως τα είπατε. Τις μεγάλες μου αποφάσεις τις πήρα κι εγώ σε σταθμούς. Στο ΚΤΕΛ, σε ένα λιμάνι, ακόμη και σε αεροδρόμιο.
Δεν χρειάζεται να εξηγήσω καν πώς λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός, τα γράψατε τόσο έξοχα!
Το πιστεύετε αγαπητέ μου ότι και πάλι θα βρεθώ να ταξιδεύω ανάμεσα σε σταθμούς; Ποιός ξέρει τί αποφάσεις θα κληθώ να πάρω...
Ας είναι.
Θα συνεχίσω κι εγώ από εδώ, θα χαίρομαι που είστε πάντα εκεί, θα συνεχίσουμε να είμαστε συγγενείς ή ακόμα καλύτερα θα είμαστε φίλοι χωρίς συμβατικότητες. Θα λέμε την αλήθεια γιατί δεν έχουμε κανέναν λόγο να μην το κάνουμε. Σπουδαίο πράγμα Θεέ μου.

Σας ευχαριστώ. προσωπικά. πολύ.

Ιφιμέδεια είπε...

@pastaflora

Το ήξερα ότι μπορούσα να βασίζομαι σε σας για την εκστρατεία αποκατάστασης του ονόματος του Άγιου Βασίλη. Δεν μένει παρά να πειστούν οι άλλοι ότι αυτό που πιστεύουν (ότι δεν υπάρχει) είναι απολύτως παράλογο και δεν αντέχει σε καμιά λογική.

(Νουγκατίνα στου Ζόναρς: ας ήταν έτσι Θεέ μου η αιώνια τιμωρία μου στην κόλαση!)

Ιφιμέδεια είπε...

@donasonora

Χίλια ευχαριστώ!!!
Να είναι και για σένα η χρονιά γεμάτη χαρμόσυνα γεγονότα και ανέλπιστες ευτυχισμένες στιγμές.
:))

Heionios είπε...

Το άνοιξα!!

Ιφιμέδεια είπε...

Το είδα!
Καλοστέριωτος!

mavia koufetaria είπε...

Εύχομαι με τη σειρά μου καλή χρονιά, σωματική υγεία, ψυχική υγεία και αυτά τα δύο μαζί συνθέτουν τη δύναμη, το σθένος, την τόλμη, το ρίσκο. Εύχομαι αυτή η χρονιά να περιέχει για σένα χαρούμενες συγκινήσεις.. Καλώς σας βρήκα στον μπλογκοχώρο!

koufetarios:

http://maviakoufetaria.wordpress.com/

Ιφιμέδεια είπε...

Κύριε Κουφετάριε,

καλώς ήρθατε και καλή συνέχεια στο ιστολόγιό σας.
Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας και αντεύχομαι ό,τι ποθείτε αληθινά να έρθει στο δρόμο σας.

Ariadne είπε...

Σχεδον λυπαμαι να αφησω τριακοστο δευτερο σχολιο,γιατι η φραση 31 σχολια ταιριαζει με ολα και κυριως με την ημερομηνια του ποστ,αλλα καποια στιγμη καποιος θα το κανει οποτε γιατι να μην ειμαι εγω αυτη.
Χαιρομαι γιατι μπορει και οι αναρτησεις σου να ειναι βαλσαμο για μερικους στεναχωρους αναγνωστες οπως ειναι τα σχολια τους για σενα αντιστοιχα.Αυτο μονο.
Καλη χρονια :)

Just an Ordinary Pontios είπε...

Για να καταλάβεις πόσο πόντιος είμαι, πήγα τον κέρσορα πάνω στις λέξεις «είχα ανάγκη» γιατί νίμιζα ότι ήταν λινκ επειδή ήταν υπογραμμισμένες
χρόνια πολλά λοιπόν στα ποντιακά, υείας και χαιρετίας και καλή νέα αρχή, με πολλή πόρωση

Ιφιμέδεια είπε...

@Ariadne

32ο σχόλιο= 3x2= 6 ο -χωρίς λόγο- αγαπημένος μου αριθμός ;) Όλα μπορούμε να τα στρεβλώσουμε όπως μας βολεύουν χιχι!

Χαίρομαι στ'αλήθεια γι'αυτό που μου έγραψες. Μακάρι.

Ιφιμέδεια είπε...

@JustanOrdinaryPontios

χαχαχα! Δεν ξέρω ποιός από τους δυό μας είναι πόντιος, αφού όντως η υπογράμμιση είναι κατεξοχήν για τα λινκ!!!

in other news, σου εύχομαι να είσαι ευτυχής, να νιώθεις ασφαλής, γεμάτος, να είναι οι αγαπημένοι σου όλοι καλά!
Φιλιά στα μωρά!
(τί τέλεια εντολή: παρακαλώ να εκτελεστεί!)

Astero είπε...

Πολύ καιρό σε διαβάζω, ποτέ δεν σου έχω κάνει σχόλιο. Πρέπει όμως να σου πω ενα ευχαριστώ γιατί τώρα επιτέλους ξέρω ότι ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ!! Μου το 'λεγε η ανηψιά μου τόσο καιρό αλλά δεν την πίστευα... Καλή χρονιά!

Ιφιμέδεια είπε...

@Astero

Καλώς ήρθες κι ευχαριστώ για το σχόλιο. Την ανηψιά σου έπρεπε ασφαλώς να την πιστέψεις και οπωσδήποτε να φροντίσεις να μάθεις αν τον έχει δει κιόλας - πράγμα πολύ πιθανόν.

in antis είπε...

Καλή χρονιά Ιφιμέδεια, εύχομαι υγεία και δημιουργικότητα!
Let’s Begin Again, που λέει κι ο Michael Stipe. :)

amalthia είπε...

περίεργο...οι περισσότεροι στην εποχή μας λένε "δεν με νοιάζει τι πιστεύεις εσύ"..κι όμως να κάποιος που το παραδέχεται χωρίς να σε κάνει να σκέφτεσαι ότι είναι ένα άβουλο ή ανασφαλές πλάσμα!

εγώ προσωπικά πεθαίνω για σχόλια,να κάνω και να μου κάνουν.

οπότε δέχομαι τις ευχαριστίες όπως θέλω να δέχονται και οι άλλοι τις δικές μου!αβίαστα!

Ιφιμέδεια είπε...

@in antis

Χίλια ευχαριστώ για τις ευχές. Εύχομαι και η δική σου χρονιά να είναι γεμάτη χαρές.

Ιφιμέδεια είπε...

@αμάλθεια

Δεν σας γνωρίζω, αλλά μου μεταδίδεται μιά αίσθηση ότι είστε η χαρά της ζωής. Μακάρι να είχε ο κόσμος περισσότερα άτομα σαν κι εσάς ;)

Η αλήθεια είναι ότι τώρα που ξαναδιάβασα την τελευταία μου παράγραφο ακούστηκε κάπως εγωιστική, χαίρομαι πάρα πολύ που δεν με παρεξηγήσατε!