Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2006

Λόγια του αέρα




Πέρασε η φωτιά,
ήρθε ο αέρας,
φούσκωσε η θάλασσα.

Σήμερα μαζεύτηκαν γύρω μου πάλι τα σκουπίδια, αλλά νομίζω ότι αν κάνω λίγη υπομονή ο αέρας θα τα πάει παρακάτω.

Πόσο δυσκολεύομαι να δεχτώ την κακία των ανθρώπων. Πάντοτε με εκπλήσσουν οι τρόποι που βρίσκει να εκδηλώνεται.
Και είναι τόσο κρίμα η φαντασία να διοχετεύεται σε νέους τρόπους να βλάψεις.

Πρέπει να φυσήξει κι άλλο.
Να καθαρίσει η ατμόσφαιρα.
Να πετάξει η κακία μακριά.

Τουλάχιστον δεν φοβάμαι τόσο πιά.

1 σχόλιο:

Ιουδας Ισκαριωτης είπε...

"Και είναι τόσο κρίμα η φαντασία να διοχετεύεται σε νέους τρόπους να βλάψεις."

αυτό μπορείς να το βγάλεις παντού στα μπλογκ σε παρακαλώ; μια που εισαι και των 80'ς, θυμάσαι το ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ; με το κοριτσάκι και την τηλεόραση που γινόταν μέσο για να εισχωρήσει το πνεύμα στην πραγματικότητα; ε! το ίδιο γίνεται και με αυτό το μέσο...

τέλος πάντων πολύ καλό ποστ, όπως κατάλαβες, κι ας μου έβγαλε πολύ θυμό...