Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Εναγώνιες προσπάθειες

Συνέρχομαι μετά βίας από την κατάπτωση του φετεινού καλοκαιριού, πιέζοντας τον εαυτό μου να κάνει όλα όσα αναβάλλει εδώ και καιρό -η έμφαση στο "όλα". Αυτό βεβαίως με οδήγησε σε ουκ έστιν αριθμό ιατρικών επισκέψεων για εξετάσεις που ανέβαλλα εδώ και μήνες. Οφθαλμίατρος, γυναικολόγος, παθολόγος κλπ. κλπ. (εντάξει, μόνο το πρώτο κλπ. κρατήστε)


Πλέον ενδιαφέρουσα και οδυνηρή εμπειρία μέχρι στιγμής (τα ραντεβού μου θα συνεχίζονται ως τουλάχιστον ως τις αρχές Νοεμβρίου) είναι βεβαίως ο οδοντίατρος -ή μάλλον η οδοντίατρος. Η μετακόμισή μου από τον Πειραιά είχε ως συνέπεια να αποχωριστώ τον υπομονετικότατο οδοντίατρό μου (σας θυμίζω σχετικό σπαραξικάρδιο ποστ εδώ).


Η νέα γιατρός, το βασικό πλεονέκτημα της οποίας είναι μόνον ότι βρίσκεται 3 λεπτά από το σπίτι μου, είναι θα έλεγα ένας sui generis χαρακτήρας. Εναλλάσσει με καταιγιστικό ρυθμό επιθετικές και φιλικές συμπεριφορές, ώστε ο χειρισμός της από μέρους μου απαιτεί μεγάλη προσπάθεια. Αλλά όπως ξέρουν οι πιστοί μου αναγνώστες, κι εγώ δεν πάω πίσω...


Η σχέση μας μέχρι στιγμής φαίνεται να αποκτά έναν άκρως θυελλώδη χαρακτήρα. Κάθε συνάντησή μας μοιάζει με ποδοσφαιρικό αγώνα, οπότε φανταστείτε μας να παίζουμε σε όμιλο τύπου champions league (όλα αυτά για να λειτουργήσει η μεταφορά και μαζί ο τίτλος του ποστ).


Στον πρώτο αγώνα με έπαιξε φουλ επιθετικά και έχασα με βαριά ήττα. Με περιέλουσε με κάθε είδους κεκαλυμμένες και μή προσβολές και εντυπωσιακά επιφωνήματα για την κακή κατάσταση των δοντιών μου σε ένα δραματικότατο μείγμα αηδίας και περιφρόνησης. Παραδέχομαι ότι με νίκησε κατά κράτος. Αν θέλω να είμαι δίκαιη, θα έλεγα ότι έχασα με 4-0.


Οδηγήθηκα τσακισμένη στα αποδυτήρια, αλλά δούλεψα με πείσμα στην προπόνηση και επανήλθα δριμύτερη στον δεύτερο αγώνα. Εκμεταλλεύτηκα το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, καθώς εκείνη με είχε καταφανώς υποτιμήσει. Έβαλα γκολ "από τα αποδυτήρια" που λέμε και η αντίπαλος δεν κατάφερε να συνέλθει από το σοκ μέχρι το τέλος του παιχνιδιού. Την έσφαξα με το βαμβάκι. Καθισμένη στην πολυθρόνα, με πολύ-πολύ ήρεμη φωνή της είπα ότι αν αισθάνεται ότι δεν μπορεί να αναλάβει την περίπτωσή μου θα ήταν καλύτερα να μου το πει αντί να δυσανασχετεί τόσο απροκάλυπτα. Την χτύπησε κεραυνός και δεν είχα βιντεοκάμερα να το καταγράψω...Νίκησα, έστω με ένα πενιχρό 0-1. Σημασία στους ομίλους έχουν οι βαθμοί.


Ο τρίτος αγώνας ήρθε ισόπαλος χωρίς τέρματα, αν μπορεί βεβαίως να το πει αυτό κανείς για έναν αντίπαλο που χειρίζεται τροχό. Για να είμαι δίκαιη, θα έλεγα με ποδοσφαιρικούς όρους ότι της ακυρώθηκε γκολ ή καλύτερα ότι της σφυρίχτηκαν πολλές προσπάθειες off-side. Από την πλευρά μου, και όσον αφορά την παρατήρηση του τρόπου παιχνιδιού και σκέψης της αντιπάλου, διαπίστωσα αφενός ότι είναι και ρατσίστρια (οπότε καλά που δεν είμαι μαύρη), αφετέρου ότι δείχνει αξιοσημείωτη χαιρεκακία στην αφαίρεση της πέτρας.


Ο επόμενος αγώνας θα διεξαχθεί τη Δευτέρα. Δεν βαυκαλίζομαι φυσικά ότι έχω ελπίδες να κερδίσω την πρόκριση. Παίζω διαρκώς στην έδρα της αντιπάλου, χωρίς καν το πλεονέκτημα να έχω κοντά μου τον 12ο παίκτη, το κοινό μου που με αγαπά και με στηρίζει τόσα χρόνια τώρα. Ας είναι. Εγώ θα δώσω τον καλό αγώνα και θα πέσω μέχρις εσχάτων.
Αν δεν βουτήξει κανέναν τροχό να μου τον χώσει στο μάτι, γιατί δεν ξέρω αν σας το είπα, αλλά την έχω ικανή!




21 σχόλια:

DonnaBella είπε...

aman, sympasxw. me ta polla, egw vrhka edw axio k grhgoro odontiatro, o opoios de mou ta zalizei, alla me sfazei oikonomika - alla de variesai. euxomai grhgora xemperdemata. alla kainouria dontia, kainouria xekinhmata, des to thetika - :-)

Α, μπα? είπε...

χαα τέλειο ποστ! μολαταύτα, δεν την αλλάζεις? Και στην υποχώρηση υπάρχει χάρη...

Elva είπε...

Πολυ μου αρεσε ο τροπος που τα διηγεισαι συν-κουμπαρουλα μου, αλλα και εγω να ρωτησω, δεν υπαρχει αλλος οδοντιατρος εκει, κοντα; Εγω δεν αντεχω καποιο ατομο που ενω θελει να εχει πελατες, (φανταζομαι) δεν δειχνει να εχει τροπους!

Σαν πολυ ...παραδοξο μου ακουγεται...Τι λες;

Φιλιαα

Αβαδιστη είπε...

Tσακίστε της την ψυχολογία. Πριν πάτε φάτε μια ΙΟΝ αμυγδάλου και μπείτε με τη μασέλα τίγκα στη σοκολατερί και τα κομματάκια αμυγδάλου.

provato είπε...

φάε πολύ σκόρδο 3 ώρες πριν το επόμενο ραντεβού

πρέπει να νικήσουμε!


το κοινό σου σε στηρίζει

Ιφιμέδεια είπε...

@Donnabella:

Η δικιά μου με σφάζει με όλους τους δυνατούς τρόπους.
έτσι το βλέπω κι εγώ με τα δόντια: καινούργιο χαμόγελο, θετική αντιμετώπιση ζωής, και άλλα new age.

Ιφιμέδεια είπε...

@A,μπα?

Καλά τα λες Α, μπα? μου. Κι εγώ είμαι πολύ της υποχώρησης μη νομίζεις. Με το ένα πόδι έξω είμαι...

Ιφιμέδεια είπε...

@Έλβα:

Το σκέφτομαι κι εγώ, αλλά αν ξεκινήσω με κάποιον άνθρωπο, συνήθως διστάζω να διακόψω. Θα δω τι έκβαση θα έχουν οι επόμενοι αγώνες...

Ιφιμέδεια είπε...

@Αβάδιστη:

Μ'αρέσετε διότι διαλέξατε ένα είδος βασανιστηρίου που ταιριάζει πολύ στην ιδιοσυγκρασία μου.

Το κακό είναι ότι με βάση την ιδιοσυγκρασία της θα με χαστουκίσει...
(you win some, you lose some)

Ιφιμέδεια είπε...

@Προβατούκο:

Μα είναι σκληρή η τιμωρία της. Άσε που αυτοτιμωρούμαι κιόλας.

Αυτή η ναζίστρια είναι ικανή να με βγάλει στις εφημερίδες μετά από αυτό (αφού μου κάνει μιά μίνι φάλαγγα)

Μάνος είπε...

@αβαδιστη χαχαχαχα
ωραίο!

Θα πρότεινα επίσης να βάλεις μαύρα χαρτάκια πάνω στα δόντια, να της χαμογελάσεις και να νομίζει ότι πέσανε.

Μάγισσα Κίρκη είπε...

Θα πρότεινα πριν σου βάλει τον τροχό στο μάτι, να της χώσεις τον κλίβανο εκεί που κάνουν κλίσμα ορίστε μας!
Οι οδοντίατροι οφείλουν να είναι ήπιοι και συμπονετικοί, με το στόμα μας παίζουν! (και όλοι ξέρουμε τί θαύματα κάνει το στόμα ναι; :p )

lemon είπε...

Απαπα, αυτό το ποστ ήταν σαν τα ποδοσφαιρικά του oldboy: κατάλαβα ελάχιστα, σχεδόν τίποτα... (!).

Έχω μια θαυμάσια οδοντίατρο στο Ίλιον, που θα σου μιλάει για ταινίες, από Ταρκόφσκι μέχρι θρίλερ, για άγνωστες (ακόμα) στην Ελλάδα σειρές και για το lost, όση ώρα είσαι μ'ανοιχτό το στόμα. Θα θέλεις να κουβεντιάσεις μαζί της για όσα λέει (αλλά δυστυχώς δεν θα μπορείς, χαχαχα!).

pastaflora είπε...

Σας προτείνω την προσωπική μου οδοντοδόκτωρ. Ελαφρύ χέρι, ευγένεια και ιατρείο επί της Πλατείας Εξαρχείων. Συχνάκις από τις αναθυμιάσεις των δακρυγόνων δεν παίρνω χαμπάρι ούτε τροχούς, ούτε σφραγίσματα.

tina είπε...

Τί να πω τώρα που ανήκω στο κοινό σου, αλλά ταυτόχρονα είμαι και παγιδευμένη στο σώμα μίας οδοντιάτρου τα τελευταία εννιά χρόνια?
Σου αφιερώνω αυτό, εγώ γελάω κάθε φορά που το βλέπω :)

Ιφιμέδεια είπε...

@Μάνος:

ΧΑΧΑ! Καλή ιδέα. Μόνο που μετά θα με αρχίσει σε ακόμη περισσότερες ειρωνίες...

Ιφιμέδεια είπε...

@Μάγισσα Κίρκη:

Έχετε δίκιο. Πρόκειται για όργανο του σώματος, άκρως σημαντικό -και είναι άλλωστε το μόνο μου όπλο στον αγώνα εναντίον της!!

(αυτό με τον κλίβανο, χμμμ, σε περίπτωση αυτοάμυνας...)

Ιφιμέδεια είπε...

@Λεμονιά:

Μα όλοι έχετε έναν ή μία καλή οδοντίατρο εκτός από εμένα; Με παίρνει το παράπονο πιά...

(γιατί Θέε μου να μου τύχει η ζαβή;)

Ιφιμέδεια είπε...

@Πασταφλώρα:

Ε, εσείς δεν παίζεστε! Κερδίζετε τον άτυπο διαγωνισμό καλύτερου οδοντίατρου!!!!!

Ιφιμέδεια είπε...

@Τίνα:

Τίνα μου, σ'ευχαριστώ που είσαι στο πλευρό μου! Και βεβαίως δεν στρέφομαι κατά των οδοντιάτρων (δες και το λινκ μέσα στο ποστ για τον πρόήγουμενό μου γιατρό). Η συγκεκριμένη είναι αυτό που λέμε από άλλο ανέκδοτο.

Παρεμπιπτόντως, μιά χαρά τα λέει ο Μπιλ!
(τι καλός κωμικός!)

koulpa είπε...

xaxaxa αν και έχω μια δυσανεξία στα ποδοσφαιρικά.. μια χαρά τα περιγράφετε.. :):)
εγώ δεν έχω οικοπαιδο να πουλήσω για να πάω στον δοδοντίατρο.. ίσως να με πάρουν για αράδειγμα προς αποφυγή ή για εργαστηριακή έρευνα.. :):)
καλό ξεμπέρδεμα :):)