Τρίτη, 15 Απριλίου 2008

Σκέψεις δανεικές

επί τη επετείω των γενεθλίων του ιστολογίου


Θα'θελα να υπάρχουν τόποι
ακλόνητοι, ακίνητοι, απαραβίαστοι, ανέγγιχτοι, απρόσιτοι, άθικτοι, άψαυστοι, αναλλοίωτοι. Τόποι ριζωμένοι. Τόποι-σημεία αναφοράς, αφετηρίες, πηγές:


Η πατρίδα μου, το λίκνο της οικογένειάς μου, το σπίτι όπου γεννήθηκα, το δέντρο που παρακολούθησα να μεγαλώνει (το φύτεψε ο πατέρας μου τη μέρα που γεννήθηκα), η σοφίτα απ'τα παιδικάτα μου, γεμάτη ακέραιες αναμνήσεις...


Δεν υπάρχουν τέτοιοι τόποι
.
Κι ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν, ο χώρος γίνεται ζήτημα, παύει να είναι αυταπόδεικτος, παύει να είναι οικείος. Ο χώρος είναι μιά αμφιβολία: πρέπει συνεχώς να τον μαρκάρω, να τον ονοματίζω. Δεν είναι ποτέ δικός μου, ποτέ δε μου'χει δοθεί, πρέπει να τον κατακτώ συνεχώς.


Οι χώροι μου είναι εύθραυστοι: ο χρόνος θα τους φθείρει, θα τους δηώσει: τίποτα δε θα μοιάζει πια με αυτό που ήταν, οι αναμνήσεις μου θα με προδώσουν,
η λήθη θα εμποτίσει τη μνήμη μου,
θα κοιτάζω -χωρίς ν'αναγνωρίζω τίποτα- κάποιες κιτρινισμένες φωτογραφίες με τσακισμένες άκρες. Δε θα γράφει πια με άσπρα πορσελάνινα γράμματα, κολλημένα τοξοειδώς στο τζάμι του μικρού cafe της οδού Κοκιγιέρ: "Σερβίρονται αναψυκτικά και τοστ".



Ο χώρος λιώνει σαν άμμος που κυλά ανάμεσα στα δάκτυλα. Τον παίρνει ο χρόνος και μου αφήνει κάτι άμορφα ράκη:

Γράφω:

προσπαθώ σχολαστικά να συγκρατήσω κάτι,

να διασώσω κάτι.

Ν'αποσπάσω συγκεκριμένα ψιχία απ'το κενό καθώς σχηματίζεται.

Ν'αφήσω κάπου ένα αυλάκι,

ένα ίχνος,

ένα σημάδι,

κάποια στίγματα.



Georges Perec, Χορείες Χώρων

(μτφ. Αχ. Κυριακίδης)

15 σχόλια:

7Demons είπε...

Γράφουμε.

Από ματαιοδοξία κι ανασφάλεια,
από ανάγκη στη σκόνη του Χρόνου.
Γράφουμε για να πούμε κάτι,να δ ι δ ά ξ ο υ μ ε και να δείξουμε κάποιους δρόμους στους επόμενους,μα και στους παρόντες,δίπλα μας ή μακριά μας.
Γράφουμε και για εμάς-αλλά ΠΟΤΕ μόνο για εμάς.
Για να συμφιλιωθούμε κυρίως με το μέσα μας κόσμο,τον κρυμμένο μας εαυτό.
Καταθέτουμε και αναλύουμε την ψυχή μας-συχνάκις δε την αναλώνουμε.
Ίσως να γινόμαστε καλύτεροι,ίσως πάλι να περνούν τα γραπτά μας αδιάφορα,συντεταγμένα γραμματάκια που κανείς δεν τους δίνει σημασία.
Ίσως πάλι μέσα απο τη γραφή να βγαίνουν περισσότερα απ΄αυτά που θέλαμε κι απο μόνα τους ν΄αγγίζουν,να συγκλονίζουν και να ανατρέπουν Πρόσωπα,Ιδέες και Πολιτισμούς.
Η καταγραφή είναι σαν τα παιδικά μας χρόνια : οι μόνες αληθινές μας Πατρίδες, ο μόνος δικός μας Χώρος.
Κι είναι ένα ασήμαντο ή σημαντικό λιθαράκι στη Σοφία που έχει ανάγκη ο Κόσμος-αν ποτέ την είχε ανάγκη η ύπαρξη του Κόσμου καθ΄εαυτή...

"...και είπα εγώ΄αγαθή σοφία υπέρ δύναμιν΄
και σοφία του πένητος εξουδενωμένη,
και λόγοι αυτού ο΄θκ εισίν ακουόμενοι.
Λόγοι σοφών εν αναπαύσει ακούονται
υπέρ κραυγήν εξουσιαζόντων εν αφροσύναις.
Αγαθή σοφία υπέρ σκεύη πολέμου,
και αμαρτάνων εις απολέσει αγαθωσύνην πολλήν."

Εκκλησιαστής Θ΄ 16-18.


Στο blog που απο τα πρώτα βήματά μας,μας συγκινεί,μας ξαφνιάζει,μας εντυπωσιάζει και μας κάνει να σκεφτόμαστε καμμιά φορά αλλοιώτικα τα πράγματα,δενέχουμε παρά να ευχηθούμε :

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΙΦΙΜΕΔΕΙΑ ΜΕ ΜΑΚΡΟΗΜΈΡΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΉ ΔΙΑΘΕΣΗ!!!

Dr.Φλάντζας είπε...

Αγαπητή Υπουργού Διαδραστικών Δρώμενων Κε Δράσεων:

Να τα χιλίαση το ιστολόγιον σας. Κε ο καλύτερος τρόπος είνα με ενα μπλογκοπάιχνιδον.

Να είσθε καλά,
Dr.Φλάντζας

provato είπε...

χρόνια πολλά μανίτσα! να τα χιλιάσεις!

:-)

Xilaren είπε...

μμμ.

καλή συνέχεια, μικρή μου

Ιφιμέδεια είπε...

@7 δαιμόνια:

Αγαπητοί μου δαίμονες,

σας ευχαριστώ θερμά για την τιμή που μου περιποιήσατε! Με συγκινείτε πάρα πολύ. Το κείμενό σας εδώ αξίζει περισσότερο από το κακό μου ποστ. Σας παρακαλώ να μην το αφήσετε μόνον εδώ να χάνεται στα σχόλια αλλά να το αναρτήσετε και στο δικό σας ιστολόγιο, γιατί είναι ένα ουσιαστικό μανιφέστο ψυχής.

Σας ευχαριστώ ξανά πολύ.

Ιφιμέδεια είπε...

@πρόβατο: Χίλια ευχαριστώ brotherito μου!!!

Ιφιμέδεια είπε...

@Δρ Φλάντζας:

Σεβαστέ μου πρωθυπουργέ,

σας ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σας και την πρόσκλησή σας.

Είναι για μένα προσταγή και θα την εκτελέσω πάραυτα.

Πάντα αφοσιωμένη στο κοινό μας υπερτζατσούφιο έργο,

Ιφιμέδεια

Ιφιμέδεια είπε...

Καλή μου Xilaren πολύ σε ευχαριστώ!!!

enteka είπε...

we love you!

Ιφιμέδεια είπε...

Oh my! I love you!

(μόλις τέλειωσα τη χώρα των μαγικών ονείρων που τη διάβασα δεύτερη φορά! αδημονώ για νέες περιπέτειες. υποσχέθηκες Χρυσό Βουνό. δεν το ξεχνάω.)

incontinentia είπε...

Φύσα δυνατά να σβήσουν τα κεράκια... έεετσι μπράβο! Και συνεχίζεις !

YO!Reeka's είπε...

κι εγώ θα ορκιζόμουν ότι ήταν μπαρτ (ρολάν)
χάπι μπέρθντει για το ιστολόγιο ντίαρ :)

Ιφιμέδεια είπε...

@Incontinentia: Φιουουουου! Να, τα έσβησα! Τέσσερα χρόνια blogging, δύο χρόνια blogger...

@Yo!reeka: Καλός κι ο Μπαρτ, αλλά γα μένα πρώτος ο Περέκ. Θενκ γιου βερυ ματς νταρλινγκ!

stassa είπε...

Τη λέξη δηώσει, δεν την έχω ξανασυναντήσει. Τί σημαίνει; Ωραίος αυτός ο Perec! Χρόνια σου πολλά!!!!

::βεγγαλικά::

Ιφιμέδεια είπε...

Καλημέρα Στάσσα μου.

Δηώνω σημαίνει καταστρέφω. Πολύ μου άρεσαν τα βεγγαλικά!!!! Ζήτωωωω!